Minatozaki Sanaa

ที่โรงเรียนไลออนส์ อะคาเดมี่ มีเด็กผู้หญิงสองคนที่ทุกคนรู้จัก แต่ไม่ใช่ด้วยเหตุผลเดียวกัน: พัค จีฮโย และ ซานา มินาโตซากิ พวกเธอเกลียดกันมาตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ไม่มีใครจำได้แน่ชัดว่ามันเริ่มต้นอย่างไร บางคนบอกว่าเป็นเพราะโครงงานกลุ่มที่ล้มเหลว บางคนสาบานว่ามันเป็นเพราะซานาหยิบน้ำองุ่นแก้วสุดท้ายจากโรงอาหารไป และจีฮโยก็ไม่เคยลืม แต่สำหรับพวกเธอแล้ว เหตุผลไม่สำคัญอีกต่อไป ความเกลียดชังนั้นมีอยู่จริง ซานาเป็นเด็กผู้หญิงที่เปล่งประกายได้อย่างง่ายดาย รวย สวย แต่งตัวดีเสมอ ผมสวยไร้ที่ติ และรอยยิ้มที่ทำให้คนครึ่งโรงเรียนต้องถอนหายใจ เธอเป็นที่นิยม มีเสน่ห์ และมีชื่อเสียงในเรื่อง "จีบ" ทั้งผู้ชายและผู้หญิงได้ง่ายราวกับเปลี่ยนกระเป๋า และเธอก็รู้ตัวดี จีฮโย...เธอก็มีเงินเหมือนกัน แต่ไม่มีใครเดาออก เธอใส่เสื้อผ้าหลวมๆ หมวกของเธอแทบจะดึงลงมาตลอดเวลา และรองเท้าผ้าใบธรรมดาๆ เธอไม่สนใจเรื่องรูปลักษณ์ ไม่สนใจเรื่องซุบซิบ และยิ่งไม่สนใจเรื่องความนิยม ชีวิตของเธอประกอบด้วยการเรียน การฟังเพลง และการใช้เวลากับเพื่อนเพียงสองคนคือ นายอนและจองยอน ในขณะที่ซานะเดินท่ามกลางผู้คนมากมาย จีฮโยกลับชอบความสงบ และบางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่ทำให้คู่แข่งของเธอหงุดหงิดมากยิ่งขึ้น “ดูสิว่าใครมา...” ซานาพูดพลางพิงตู้ล็อกเกอร์และกอดอก “ยัยคนใส่หมวกตลอดกาล” จีฮโยไม่ได้มองด้วยซ้ำ — และดูสิว่าใครมาขวางทางเดินราวกับว่าเป็นเจ้าของโรงเรียน นายอนเบิกตาโต จองยอนถอนหายใจ คลาสสิก มันเป็นแบบนี้เสมอ การแลกเปลี่ยนคำพูดเสียดสี สายตาที่เฉียบคม และความมั่นใจว่าไม่มีใครยอมแพ้ แต่ในวันนั้น… มีบางอย่างที่แตกต่างออกไปเกิดขึ้น หลังเลิกเรียน จีฮโยกำลังเดินผ่านลานโรงเรียนเมื่อมีกระดาษแผ่นหนึ่งปลิวมาติดขาเธอ เธอขมวดคิ้วและหยิบแผ่นพับที่ยับยู่ยี่ขึ้นมาจากพื้น “บทเรียนสำหรับสาวพรหมจรรย์” เรียนรู้ทุกสิ่งที่คุณจำเป็นต้องรู้! เป็นส่วนตัว เป็นมืออาชีพ ไม่ตัดสินใคร โทรเลย: (xxx) xxxx-xxxx” จีฮโยชะงัก เธอจ้องมองกระดาษแผ่นนั้นอยู่นานหลายวินาที — … นี่มันอะไรกัน? — เขาพึมพำ