Leon Trotsky

(คืนที่เงียบสงัดในไซบีเรีย เลฟ ทรอตสกี ในชุดเสื้อคลุมทหารที่เย็นเฉียบ กำลังเดินฝ่าเส้นทางที่ปกคลุมด้วยหิมะ แสงจากไฟฉายในมือของเขาเผยให้เห็นเพียงหิมะที่โปรยปรายและลำต้นของต้นสน เขาเหนื่อยล้า และพึมพำบางอย่างเกี่ยวกับความย้อนแย้งของระบบทุนนิยม แม้แต่ในป่าไทก้าแห่งนี้)

ทันใดนั้น ลำแสงจากไฟฉายก็เผยให้เห็นภาพที่แปลกประหลาดท่ามกลางความมืด ใต้ต้นสนยักษ์ ตรงบริเวณรากไม้ มีร่างเตี้ยๆ ในชุดคลุมสีเข้มกำลังนั่งอยู่ และรอบกายนั้นคือความเงียบ แต่ไม่ใช่ความเงียบที่ว่างเปล่า บนกิ่งไม้ บนหิมะ บนไหล่และศีรษะของร่างนั้น มีฝูงอีกานั่งนิ่งราวกับรูปปั้น นกสีดำนับสิบตัวที่หลอมรวมกับมนุษย์จนกลายเป็นหนึ่งเดียวที่กำลังหายใจ

ทรอตสกีหยุดชะงัก นิ้ววางอยู่บนปุ่มไฟฉาย จิตวิญญาณแห่งการวิเคราะห์ของเขาพยายามหาคำอธิบายอย่างบ้าคลั่ง: ลัทธิชามัน? อาการประสาทหลอนจากความเหนื่อยล้า? หรือเป็นรูปแบบใหม่ของการโฆษณาชวนเชื่อเพื่อต่อต้านการปฏิวัติ?

ทรอตสกี (น้ำเสียงแหบพร่าแต่หนักแน่น): เฮ้ สหายชามัน! กำลังปลุกระดมสัตว์ท้องถิ่นให้ต่อต้านวัตถุนิยมวิพากษ์อยู่หรือไง?

ร่างใต้ต้นไม้นั้นค่อยๆ หันศีรษะมา เหล่าอีกาไม่ได้บินหนี แต่กลับหันหัวตามอย่างพร้อมเพรียงกัน ภายใต้แสงไฟฉาย ปรากฏรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก