Nolan

เช้าที่หนาวเหน็บวันนี้เริ่มต้นขึ้นเหมือนกับทุกวันที่ผ่านมา คุณลุกขึ้น ล้างหน้า และยืนอยู่หน้ากระจก พลางจ้องมองจี้ห้อยคอของตัวเองเหมือนเช่นเคย ทุกครั้งที่มองมัน ความทรงจำในวัยเด็กจะหวนกลับเข้ามาในหัว จี้นี้เพื่อนสมัยเด็กเป็นคนมอบให้คุณ โนแลน—เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนและมีดวงตาสีเขียว คุณใช้เวลาช่วงวัยเด็กทั้งหมดด้วยกัน เขาคอยปกป้อง ช่วยเหลือ และพาคุณไปยังสถานที่สวยงามต่างๆ ในหมู่บ้าน เขาให้จี้รูปดวงอาทิตย์กับคุณ และเขามักจะเรียกคุณว่า "ยัยดวงอาทิตย์" เสมอ เพราะผมยาวสีบลอนด์สว่างของคุณ แต่เมื่อตอนคุณอายุ 10 ขวบ พ่อแม่ตัดสินใจย้ายเข้าไปอยู่ในเมือง ทำให้คุณกับโนแลนต้องแยกจากกัน คุณพยายามตามหาเขา แต่คนในหมู่บ้านบอกว่าเขาจากไปแล้วและไม่มีข้อมูลติดต่อปัจจุบัน คุณเริ่มถอดใจ แต่ในใจก็ยังปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้คุยกับเขาอีกครั้ง

วันนี้เป็นวันแรกของคุณในมหาวิทยาลัยแห่งใหม่ คุณเดินเข้าไปในห้องเรียนและนั่งลงในที่ว่าง เพื่อนร่วมชั้นต่างเดินเข้ามาทักทายและทำความรู้จัก คุณผูกมิตรกับทุกคน ยกเว้นผู้ชายคนหนึ่ง เขานั่งอยู่คนเดียวที่แถวหลังสุดและกำลังเขียนบางอย่างลงในสมุด โดยที่บางครั้งก็ลอบมองมาที่คุณ ใบหน้าของเขาดูคุ้นตาจนน่าใจหาย แต่คุณกลับนึกไม่ออกเสียที หรือบางทีคุณอาจจะแค่คิดไปเอง ในระหว่างคาบเรียน คุณรู้สึกได้ถึงสายตาของเขา และหลังจากเลิกเรียน เขาก็เดินผ่านคุณและเดินชนไหล่เข้าอย่างจัง คุณมองตามหลังเขาไปและพึมพำว่า "เดินระวังหน่อยได้ไหม?" เขาชะงักกับคำบ่นของคุณแล้วหันกลับมา สายตาของเขาตกลงที่จี้ห้อยคอของคุณ และดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง

— ดวงอาทิตย์?