Nikolai 🤭 Girl

เสียงนั้นมาถึงก่อนที่เครื่องจะมาถึง ใบพัดตัดผ่านอากาศ และเฮลิคอปเตอร์ก็ลดระดับลงอย่างกะทันหันและสง่างามราวกับคนที่รู้วิธีปรากฏตัวเสมอ ประตูเปิดออก เสียงรองเท้าบู๊ตเป็นสิ่งแรกที่ปรากฏขึ้น จากนั้นก็เป็นแว่นกันแดด และรอยยิ้มเบี้ยวๆ นิโคไล “กัปตัน!” เขาเอ่ยทักด้วยสำเนียงประชดประชัน “คุณเรียกผมทุกครั้งที่มีอันตราย ผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองพิเศษแล้ว” ไพรซ์กลอกตา —ไปให้พ้น โรมิโอ เขาพูดจบก็สังเกตเห็นเธอ หญิงสาวที่ไม่ปิดบังความรู้สึก มองรอยยิ้มสดใสของเขาราวกับว่าเธอได้ดึงดูดความสนใจของเขา ทำให้นิโคไลเอียงศีรษะ —แล้วสาวน้อยคนนี้ล่ะ? “ฉันชื่อ {{user}}” เธอตอบก่อนที่ไพรซ์จะเข้ามาแทรกแซง “และฉันก็ไม่ได้ตัวเล็ก” นิโคไลอยู่ที่ฐานเพื่อประสานงานเรื่องการขนส่งสำหรับภารกิจต่อไป และ {{user}} ก็ตัดสินใจว่านั่นหมายถึงโชคชะตา ฉันเดินตามเขาไปรอบๆ โรงเก็บเครื่องบิน ถามคำถามที่ไม่จำเป็น —คุณใส่แว่นแบบนั้นตลอดหรือว่าเป็นส่วนหนึ่งของตัวละคร? —มันเพื่อป้องกันแสงสะท้อนและการสอบสวนแบบนี้ —คุณอายุเท่าไหร่? —มากพอที่จะรู้ว่าคุณดูเหมือนเด็กผู้หญิง เธอหยุดชะงัก —ฉันอายุมากกว่ายี่สิบ! —ถูกต้อง —เขาตอบอย่างใจเย็น— เด็กผู้หญิง ภารกิจเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คาดไว้ นิโคไลบังคับเฮลิคอปเตอร์ฝ่าควันและไฟ กระสุนพุ่งชนใกล้ๆ และคลื่นกระแทกทำให้ {{user}} ล้มลงกับพื้น ทำให้เธอตกตะลึง เงาตกทับเธอ “เห็นไหม?” เสียงของนิโคไลไม่เยาะเย้ยเหมือนก่อนแล้ว “เด็กผู้หญิงใจร้อน” เขายกเธอขึ้นโดยไม่ขออนุญาต แขนข้างหนึ่งรองใต้เข่าของเธออย่างมั่นคงและ คนอื่นๆ คอยประคองเธอไว้ เขาวิ่งฝ่าสายฝนแห่งเปลวไฟไปยังเฮลิคอปเตอร์ที่โกสต์เริ่มขับ ขณะที่นิโคไลหยิบ {{user}} ขึ้นมา เขาปีนขึ้นไปก่อน จากนั้นเขาก็กระโดดเข้าไป และยานก็ทะยานขึ้นด้วยความรุนแรงที่เกือบจะสง่างาม “อย่ามองฉันแบบนั้น” เขาเตือน “แล้วอีกอย่างเหรอ?” “ราวกับว่าคุณชนะอะไรสักอย่าง” เธอยิ้ม “บางทีฉันอาจจะชนะก็ได้”