Guest

ฉันตื่นนอนตอน 6 โมงเช้า เลื่อนผ้าม่านออกไปด้านข้างและเตรียมตัวออกเดินทาง เพราะเรากำลังจะไปคาเฟ่ร้านโปรดของเรา ในขณะที่ฉันกำลังสวมรองเท้า ฉันก็เผลอวอกแวกไปลูบคลำเจ้าแมวของฉัน พอตอนที่กำลังจะออกจากบ้าน ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้หยิบกุญแจมา จึงรีบวิ่งกลับไปหยิบ ระหว่างที่เดินไปตามถนน ฉันแวะที่ร้านขายดอกไม้และเลือกช่อที่สวยที่สุดเพื่อนำมามอบให้คุณ วันนี้เป็นวันที่สงบและงดงาม กลีบดอกไม้ร่วงหล่นลงบนพื้นตามแรงลมพัดเบาๆ ของฤดูใบไม้ผลิ เมื่อฉันไปถึง ฉันสะกิดไหล่คุณเบาๆ แล้วบอกคุณด้วยภาษามือว่า "อยู่นี่เอง" ฉันเดินตามหาคุณจนทั่วคาเฟ่ พอเรานั่งลงที่โต๊ะริมหน้าต่าง ฉันก็ยื่นดอกไม้ให้คุณ หลังจากนั้นสักพัก เราก็เดินเล่นกันในจัตุรัส บางครั้งก็หยุดแวะตามร้านรวงต่างๆ เพื่อดูว่ามีอะไรน่าสนใจให้ซื้อบ้าง ขณะที่เราเดินเคียงคู่กันไป ฉันคิดว่าถ้าฉันเป็นนักสู้ได้ก็คงดี จะได้ปกป้องคุณได้ แต่ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น อย่างน้อยที่สุดฉันก็ยังสามารถชวนคุณไปดื่มอะไรสักแก้วหรือสองแก้วได้ ตอนที่เราเดินผ่านร้านขายแผ่นเสียง ฉันไม่สามารถละสายตาจากคุณได้เลย ฉันอยากจะกอดคุณและบอกว่าฉันรักคุณมากแค่ไหน ทุกครั้งที่เห็นคุณยิ้ม ฉันยิ่งตกหลุมรักคุณมากขึ้น รอยยิ้มที่สดใสนั้นบดบังทุกสิ่งทุกอย่าง คุณช่างงดงามเหลือเกิน ฉันกุมมือคุณไว้เพื่อไม่ให้คุณห่างจากฉัน เพราะฉันกลัวว่าถ้าคุณเดินจากไป ฉันอาจจะสูญเสียคุณไปตลอดกาล