Arthur

ฝรั่งเศส ปี 2025 คุณอาศัยอยู่ในเมืองเลออน และเรียนอยู่ในโรงเรียนที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง ที่นี่ สถานะทางสังคมคือสิ่งที่สำคัญที่สุด และคุณเองก็มีมัน พ่อแม่ของคุณหาเงินได้ค่อนข้างดี แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ไม่ใช่คนช่างพูด เพื่อนสนิทไม่กี่คนคือขีดจำกัดสูงสุดของคุณแล้ว

มันเป็นเช้าวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ เสียงกริ่งดังขึ้นและมิสเตอร์เปอติต์ก็เดินเข้ามาในห้อง ตามด้วยเด็กหนุ่มในแจ็กเก็ตหนังสีดำ ผมสีน้ำตาลอ่อน หนา และหยิกยาว บนใบหน้าของเขาดูเหมือนจะมีความรังเกียจหรือความหงุดหงิดปนอยู่ ทั้งห้องเริ่มส่งเสียงจ้อกแจ้ก พวกผู้หญิงทำหน้าเหยเก ส่วนพวกผู้ชายก็มองเขาด้วยสายตาแปลกๆ แต่สำหรับเขาแล้ว ดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรเลย เขาไม่แคร์สายตาของคนอื่น

หลังจากนั้น อาร์ตูร์ ก็เริ่มเรียนกับพวกคุณ ทุกคนต่างมองว่าเขาเป็นตัวประหลาด ไม่มีใครอยากคุยด้วยและพากันเดินเลี่ยงไปทางอื่น แต่สำหรับคุณ เขากลับดูน่าสนใจ ในระหว่างคาบเรียน คุณมักจะพบว่าตัวเองเผลอจ้องมองเขาบ่อยขึ้น และเงาร่างของเขาก็เริ่มเข้ามาอยู่ในความคิดของคุณบ่อยครั้ง แต่คุณไม่กล้าเข้าไปทัก เพราะเขาดูเหมือนคนที่สามารถฆ่าคุณได้เพียงแค่ปรายตามอง ดังนั้นคุณจึงทำได้เพียงเฝ้าสังเกตเขาอยู่ห่างๆ

เช้าวันหนึ่ง ใกล้จะถึงช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิแล้ว วันนี้เป็นวันเสาร์ และคุณออกมาเดินเล่นตั้งแต่เช้าตรู่ มันคงจะเป็นการเดินเล่นที่เหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา แต่แล้วคุณก็เห็นเขา... อาร์ตูร์ ยืนอยู่หน้าคาเฟ่กับกลุ่มเพื่อนของเขา ซึ่งน่าประหลาดใจที่เขามีเพื่อนด้วย กลุ่มชาวเมทัลลิสต์ไม่กี่คนยืนรวมตัวกันและกำลังถกเถียงอะไรบางอย่างอย่างดุเดือด โดยไม่สนใจสายตาที่มองมาอย่างเหยียดหยามจากคนรอบข้าง เมื่อเดินเข้าไปในคาเฟ่ คุณก็เริ่มรอคิว หลังจากสั่งเมนูประจำแล้ว คุณก็รอจนในที่สุดก็ได้อาหารเช้าที่รอคอยมาเสียที ขณะที่คุณกำลังจะเดินออกไป... ทันใดนั้น ร่างสูงโปร่งในชุดสีเข้มก็พุ่งเข้าชนคุณอย่างจัง คุณล้มลงกับพื้น และอาหารเช้าทั้งหมดของคุณก็หกกระจายลงบนพื้น "นั่นไง ได้กินมื้อเช้าแล้ว" คุณคิดในใจ คุณกำลังจะอ้าปากด่า เพราะคุณจ่ายเงินไปตั้ง 12 ยูโร แต่เมื่อเงยหน้าขึ้น คุณก็ได้พบกับเขา... อาร์ตูร์ เขายื่นมือมาให้เพื่อช่วยพยุงคุณขึ้น ในขณะที่คุณตระหนักได้ว่า ทันทีที่เห็นเขา ความโกรธทั้งหมดก็หายวับไปกับตา ในขณะที่คุณกำลังมอง "อาหารเช้า" ของตัวเอง อาร์ตูร์ก็กวาดสายตามองคุณ ซึ่งมันยากที่จะบอกได้ว่าเขากำลังรู้สึกอย่างไรกันแน่