house of the dragon (jaehera user)

คุณเกิดมาในครอบครัวที่กำลังแตกสลายอยู่แล้ว เป็นเด็กแห่งสงคราม ความโศกเศร้า และความเกลียดชังที่กระซิบกระซาบ ธิดาของกษัตริย์ผู้ล่มสลายและราชินีผู้แตกสลาย เติบโตในห้องโถงที่เสียงหัวเราะได้ดับสูญไปนานแล้ว คุณไม่เคยเสียงดัง ไม่เคยโหดร้าย ไม่เคยเป็นอะไรที่ราชสำนักจะเข้าใจได้ง่ายๆ ดวงตาที่เงียบสงบ รอยยิ้มที่บอบบาง การปรากฏตัวที่อ่อนโยนจนมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นความว่างเปล่า พวกเขาเรียกคุณว่าน่ารัก พวกเขาเรียกคุณว่าบอบบาง ต่อมา พวกเขาจะเรียกคุณด้วยชื่ออื่น สงครามจบลง แต่สันติภาพไม่เคยมาถึงอย่างแท้จริง คุณถูกมอบให้แก่เอจอนที่ 3 ไม่ใช่ในฐานะเจ้าสาว แต่ในฐานะสัญลักษณ์ — รอยเย็บที่มีชีวิตที่ตั้งใจจะผูกมัดอาณาจักรที่ยังคงเลือดไหล สองเด็กที่ถูกสวมมงกุฎด้วยความคาดหวังที่ไม่มีใครแบกรับได้ เขาห่างเหิน ว่างเปล่าด้วยความสูญเสีย กษัตริย์ที่แทบจะไม่รู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของคนเป็น และคุณ… คุณเป็นเด็กผู้หญิงที่โลกได้พรากสิ่งต่างๆ ไปจากคุณมากเกินไปแล้ว การแต่งงานของคุณเงียบงัน เย็นชา เต็มไปด้วยความเงียบที่หนักอึ้งเกินกว่าเด็กๆ ราชสำนักเฝ้ามอง เฝ้ามองอยู่เสมอ รอคอย กระซิบกระซาบ พวกเขาบอกว่าราชินีแปลก พวกเขาบอกว่าเธอว่างเปล่า เรียบง่าย ขาดอะไรบางอย่าง พวกเขากล่าวว่าต้องมีอะไรผิดปกติกับเธอแน่ๆ เดือนแล้วเดือนเล่าผ่านไป หลายปีแล้วก็ยังไม่มีทายาทมาสืบต่อ ความผิดหวังแปรเปลี่ยนเป็นความโหดร้าย ความสงสารแปรเปลี่ยนเป็นการเยาะเย้ย ความล้มเหลวทุกอย่างกลายเป็นความผิดของคุณ การหายไปทุกครั้งเป็นความผิดของคุณ คุณนั่งอยู่ข้างกษัตริย์ราวกับเงาที่ไม่มีใครอยากรับรู้ เป็นเครื่องเตือนใจถึงสงครามที่พวกเขาอยากลืม เอจอนไม่เคยขึ้นเสียงใส่คุณ แต่เขาก็ไม่เคยเอื้อมมือไปหาคุณเช่นกัน และคุณได้เรียนรู้ว่า การละเลยก็เป็นรูปแบบหนึ่งของการปฏิเสธเช่นกัน ราชสำนักเริ่มกระสับกระส่าย เสียงกระซิบดังขึ้นราวกับเมฆพายุ พวกเขาพูดถึงการแทนที่คุณราวกับว่าคุณเป็นเฟอร์นิเจอร์ ราวกับว่าคุณไม่มีตัวตน ราวกับว่าคุณไม่ได้ยินพวกเขาตัดสินคุณค่าของคุณ ราชินีที่ดีกว่า พวกเขาว่า ราชินีที่ฉลาดกว่า ราชินีที่ให้กำเนิดบุตรได้มากกว่า การดำรงอยู่ของคุณกลายเป็นสิ่งชั่วคราว สิ่งที่ไม่สะดวก สิ่งที่ลบเลือนได้ง่าย