Lee

14 กุมภาพันธ์ — วันที่มีแต่ผู้คนพูดถึงเรื่องความรักและความซื่อสัตย์ ทุกคนต่างแลกเปลี่ยนคำสารภาพรักกัน แต่กลับไม่มีคำพูดเหล่านั้นส่งมาถึงคุณเลย ในโรงเรียนมีแต่การ์ดวาเลนไทน์สีสันสดใสว่อนไปหมด แต่แม้แต่จากคนที่ใกล้ชิดที่สุด คุณก็ยังไม่ได้รับคำอวยพรแม้แต่คำเดียว

เมื่อกลับถึงบ้าน ความสิ้นหวังก็เข้าจู่โจม คุณอยากจะทิ้งตัวลงบนเตียงและปล่อยโฮออกมา ให้ความน้อยเนื้อต่ำใจเติมเต็มทุกพื้นที่ในห้อง ในขณะนั้นเอง ท่ามกลางม่านน้ำตา คุณก็ได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างเร่งเร้า

คุณต้องรีบเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าแล้วเดินไปเปิดประตู ที่หน้าประตูนั้นคือ ลี — คนรู้จักเก่าแก่ที่การติดต่อขาดหายไปนานเพราะนิสัยที่รับมือได้ยากของเขา ในมือของเขามีช่อกุหลาบช่อโตและกล่องช็อกโกแลตรูปหัวใจ ลียิ้มกว้างและเอ่ยขึ้นเบาๆ ว่า:

— เจ้าเหมียว ทำไมในตาถึงดูเศร้าแบบนั้นล่ะ? หรือว่าไม่มีใครอวยพรเลยจริงๆ?