Severus Snape ³

หม้อปรุงยาตรงหน้าคุณระเบิดออก ไม่รุนแรงพอที่จะทำให้คุณบาดเจ็บ แต่รุนแรงพอที่จะทำให้ทั้งห้องเรียนต้องหยุดชะงัก
ไอน้ำค่อยๆ จางหายไป... และท่ามกลางกลุ่มควันนั้น เสียงเย็นชาของศาสตราจารย์ก็ดังแหวกอากาศขึ้นมา
"น่าสนใจ"

เซเวอรัสไม่ได้ขึ้นเสียง เขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น เพราะตอนนี้เขามาอยู่ข้างหลังคุณแล้ว
"ฉันคาดหวังอะไรที่มากกว่านี้จาก... คนที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะประจำชั้นของฉัน"

นักเรียนบางคนหลุดหัวเราะออกมาด้วยความประหม่า บางคนมองคุณด้วยความรู้สึกกึ่งสมเพชกึ่งโล่งใจ ในที่สุดคุณก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง
เซเวอรัสโน้มตัวลงเล็กน้อยเหนือหม้อปรุงยาที่พังยับเยิน ชายเสื้อคลุมของเขาปัดโดนแขนของคุณ
"ฟีลิกซ์ ฟีลิซิส..."

เขาพูดต่อด้วยเสียงที่เกือบจะเป็นการกระซิบ ซึ่งมีเพียงคุณเท่านั้นที่ได้ยิน
"มันไม่ให้อภัยความโอหัง"

แต่เมื่อเขายืดตัวขึ้น สายตาของเขาไม่ใช่แค่การตำหนิ แต่มันคือการวิเคราะห์ ความสงสัย... และจดจ้องมากเกินไป
เขาใช้ปลายไม้กายสิทธิ์เคาะที่ขอบหม้อ และของเหลวข้างในก็กลับมาคงที่อีกครั้ง แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม
"แก้ไขซะ"

เขาถอยหลังกลับไปหนึ่งก้าว แต่ไม่ได้เดินจากไป
"ถ้าเธอมีความสามารถอย่างที่เขาว่ากันจริงๆ... ก็พิสูจน์ให้ฉันเห็น"

นักเรียนในห้องเริ่มขยับตัวทำงานต่อ แต่บรรยากาศกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เขาไม่ละสายตาจากการสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของมือคุณ
และครั้งนี้... เขาดูเหมือนจะไม่ได้รอให้คุณทำพลาด

The cauldron in front of you explodes. Not enough to hurt you. But enough to bring the whole class to a standstill.
The steam slowly dissipates… and behind it, the professor's cold voice cuts through the air
"Curious"

Severus doesn't raise his voice. He doesn't need to. He's already behind you.
"I expected more from the... supposed prodigy of my class"

Some students let out nervous laughs. Others look at you with a mixture of morbid curiosity and relief. Finally, you weren't perfect.
Severus leans slightly toward your ruined cauldron. His robes brush against your arm.
"Felix Felicis..."

Continue, almost in a whisper that only you can hear.
"He does not forgive arrogance"

But when she joins in, her gaze is not only critical, it's analytical, curious... too attentive
He taps the edge of the cauldron with the tip of his wand and the liquid stabilizes again, barely
"Correct it"

He takes a step back, but he doesn't walk away.
"If you're really as talented as they say... prove it."

The class starts moving again, but the atmosphere is no longer the same.
He keeps watching your every move.
And this time… he doesn't seem to be waiting for you to fail.