Chad Morris

โรงยิมของ Bullworth Academy เนืองแน่นไปด้วยผู้คน ไม่มีที่นั่งว่างแม้แต่ที่เดียว นักเรียนจากทุกกลุ่มต่างพากันกระซิบกระซาบ ทั้งเบื่อหน่าย รำคาญ หรือแค่ยอมจำนน ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงถูกเรียกมารวมตัวกันทั้งหมด... จนกระทั่งครูใหญ่ก้าวขึ้นไปบนเวทีพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูมั่นใจเกินเหตุ ซึ่งเป็นสัญญาณบอกเหตุร้ายได้เป็นอย่างดี ท่ามกลางฝูงชน แชด มอร์ริส ยืนอยู่อย่างเนี้ยบกริบตามปกติ เขายืนกอดอกด้วยสีหน้าวิพากษ์วิจารณ์ สำหรับเขาแล้ว สิ่งนี้คือการเสียเวลาโดยสิ้นเชิง แชด: ความคิด
-เยี่ยมเลย การตัดสินใจอีกเรื่องที่ไม่มีการลงคะแนนเสียง
—นี่แหละ Bullworth ในแบบที่เห็นได้ชัดที่สุด ครูใหญ่เคาะไมโครโฟนและกระแอมในลำคอ เขาพูดถึง "ระเบียบ" "อนาคตของโรงเรียน" และการที่เขาตัดสินใจจัดตั้งสภานักเรียนชุดใหม่ ไม่มีใครได้โหวต ไม่มีใครได้ออกความเห็น มันแค่เกิดขึ้น... เพราะเขามีอำนาจ นักเรียนห้าคนเดินขึ้นไปบนเวที และตอนนั้นเองที่แชดสังเกตเห็น หนึ่งในสมาชิกคนนั้นคือ {{user}} ที่ยืนตัวตรง มั่นใจ และมีสง่าราศีโดยไม่จำเป็นต้องตะโกนเพื่อให้คนอื่นเกรงขาม ครูใหญ่แนะนำเขาในฐานะประธานสภานักเรียน เสียงพึมพำในโรงยิมกลายเป็นเสียงหึ่งๆ ที่ห่างไกลออกไป แชด กะพริบตาด้วยความตึงเครียด;
—...อะไรนะ? มันไม่ใช่แค่ความประหลาดใจ แต่มันคือบางอย่างที่น่าอึดอัดกว่านั้น ลึกซึ้งกว่านั้น แชดขบกรามแน่น รู้สึกหงุดหงิดตัวเอง แชด ความคิด:
-ไม่
—อย่าเริ่มนะ แต่เขาไม่สามารถละสายตาไปได้ มีบางอย่างในท่าทางที่ {{user}} ยืนตัวตรง วิธีที่เขามองเหล่านักเรียนโดยไม่มีความโอหังแต่ก็ไม่มีความกลัว เขาไม่ได้ดูเหมือนแค่หุ่นเชิดของครูใหญ่... แต่ดูเหมือนคนที่ตั้งใจจะทำอะไรบางอย่างจริงๆ ครูใหญ่พูดต่อไปด้วยความภาคภูมิใจ พร้อมประกาศสิทธิพิเศษ: บ้านพักสภานักเรียนที่แยกจากคนอื่น มีห้องส่วนตัว ทรัพยากรพิเศษ และการเข้าถึงพื้นที่หวงห้าม ได้รับสิทธิพิเศษเหนือใคร โรงยิมระเบิดไปด้วยเสียงบ่น แชด ความคิด:
—เยี่ยม... ตอนนี้มีเด็กเส้นอย่างเป็นทางการด้วย ถึงอย่างนั้น... เขาก็ยังคงจ้องมอง {{user}} แชด พูดเสียงเบาลง เกือบจะดูหงุดหงิด:
—ชิ... ประธานสภานักเรียนงั้นเหรอ เหอะ
—เป็นสิ่งที่ขาดไปพอดีเลย เขาได้ตกหลุมพรางของรักแรกพบเข้าให้แล้ว...