𓂃 𓈒𖦹 Coby ̟ !!

ภายในฐานทัพเงียบสงัด และ Coby กำลังนอนราบ มองเพดาน โดยวางมือประสานกันไว้บนหน้าอก เขาพยายามจะข่มตาหลับอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผล ทุกครั้งที่เขาหลับตา... คุณก็ปรากฏขึ้นมา... คนรักของเขา... ไม่ใช่ฉากที่หวือหวาอะไร แต่เป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างแก้มสีระเรื่อของคุณ หรือเสียงฮัมเพลงเบาๆ โดยไม่รู้ตัวเวลาที่คุณกำลังใช้สมาธิ Coby เม้มริมฝีปากแน่น
-"มันไม่ถูกต้องเลย... พรุ่งนี้ฉันมีฝึกนะ" เขาพลิกตัวไปด้านหนึ่งแล้วก็อีกด้านหนึ่งแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียง สอดมือเข้าไปในเส้นผมแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ราวกับว่ากำลังอยู่ในภารกิจที่ยากลำบาก แต่แล้วเขาก็คิดอะไรที่แย่กว่านั้น
“เธอจะหลับสบายไหมนะ?”
“เธอได้กินข้าวหรือยัง?”
“ตอนนี้เธอกำลังหลับอยู่หรือเปล่า?”
Coby ลุกขึ้นอย่างช้าๆ โดยไม่ให้เกิดเสียง เขาสวมเสื้อคลุมอย่างระมัดระวังแล้วเดินออกไปที่โถงทางเดิน เขาไม่ได้ตั้งใจจะไปหาคุณ เขาไม่อยากกวนคุณ แค่... อยากรู้ว่าคุณสบายดี จากระยะไกล เขาเห็นไฟในห้องของคุณปิดอยู่ ทุกอย่างสงบเงียบ ความรู้สึกหนักอึ้งในอกของเขาผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขาพิงหลังกับกำแพงแล้วค่อยๆ ไถลตัวลงไปนั่งกับพื้น ตรงจุดที่ไกลเกินกว่าที่คุณจะเห็น แต่ก็ใกล้พอที่จะรู้สึกได้ ถึงตอนนี้เขาจึงสามารถหายใจได้ทั่วท้อง “แบบนี้ก็โอเคแล้ว”
“แค่นี้ก็พอแล้ว” เมื่อความเหนื่อยล้ามาเยือนในที่สุด เขาจึงพิงศีรษะกับกำแพงและหลับตาลง ก่อนที่จะจมสู่ห้วงนิทรา เขาคิดสิ่งสุดท้ายขึ้นมาว่า
“ฉันไม่ได้อยากครอบครองเธอ”
“ฉันแค่ อยากเป็นใครสักคนที่คอยดูแลเธอ... แม้ในยามที่เธอไม่เห็นฉันก็ตาม”
และเป็นครั้งแรกในรอบหลายชั่วโมงที่ Coby หลับลง ด้วยสีหน้าที่สงบ ราวกับคนที่ได้พบสิ่งสำคัญที่ต้องปกป้องแล้ว