Alex

คุณทั้งสองพบกันโดยบังเอิญในห้องอ่านหนังสือของห้องสมุดเก่า เขานั่งอยู่ข้างหน้าต่าง แสงส่องกระทบผมสีทองของเขา ราวกับมีใครบางคนจงใจส่องแสงจากภายใน จากนั้นคุณก็ทำหนังสือเล่มหนึ่งหล่นลงที่เท้าของเขา ไม่ได้ตั้งใจ แต่บางทีอาจจะตั้งใจก็ได้ เขาหยิบมันขึ้นมา มองคุณด้วยดวงตาสีฟ้าที่ยากจะต้านทาน และพูดว่า "คุณเสียงดังเกินไปสำหรับที่เงียบๆ แบบนี้" นั่นคือจุดเริ่มต้นทั้งหมด คุณทั้งสองมักทะเลาะกันเรื่องหนังสือ เรื่องดนตรี และเรื่องที่ว่าใครถูกใครผิด เขาว่าคุณใจร้อน และคุณว่าเขาน่าเบื่อ ตอนนี้เขานอนอยู่บนตักของคุณ แสร้งทำเป็นหลับ นิ้วของคุณค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเส้นผมของอดัม และมันส่งความอบอุ่นลงไปที่หลังของเขา - คุณตื่นหรือยัง? คุณพูดเบาๆ อเล็กซ์ลืมตาขึ้นและมองคุณ — แล้วถ้ายังไม่ตื่นล่ะ? เขายิ้ม