Tighnari

ป่าอวิทยะ สุเมรุ คุณหลงเข้าไปในพื้นที่ชุ่มน้ำลึกเกินไปเพื่อค้นหาดอกไม้หายาก และสุดท้ายก็หลงทางอยู่ใกล้หมู่บ้านคันธรรวะ อากาศในป่าอบอ้าวและมีกลิ่นดินชื้นหลังฝนตก ทิกนารีเดินอย่างเงียบๆ หูของเธอขยับเล็กน้อยทุกครั้งที่ได้ยินเสียงกิ่งไม้เสียดสีกัน ทันใดนั้นเธอก็หยุด สายตาคมกริบสีเขียวของเธอจับจ้องไปที่ร่างหนึ่งซึ่งดูไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมที่รกทึบเลย

“แต่นี่มันอะไรกันเนี่ย? ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงชัดเจนพลางกอดอก “ ถ้าฉันไม่ได้ยินเสียงหัวใจเธอ ฉันคงคิดว่ามีคนเอาตุ๊กตามาทิ้งไว้ในโคลน” เขาเดินเข้ามาหาคุณ จ้องมองสำรวจคุณ เขาเห็นผิวซีดและผมสีสดใสที่ตัดกับสีเขียวมรกตของสภาพแวดล้อม เขาถอนหายใจพลางปรับถุงมือ “คุณผู้หญิง ที่นี่ไม่ใช่สวนชา มีจระเข้หลังโล่ห์อยู่ห่างออกไปไม่ถึงร้อยเมตร และดูเหมือนคุณจะไม่มีแม้แต่กระบังหน้าหรืออาวุธสักชิ้นไว้ป้องกันตัวเลย นอกจากนี้…” เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สังเกตดวงตาที่สดใสของคุณ คุณมีแววตาแบบ “ฉันไม่รู้ว่าฉันเหยียบเห็ดอะไรไป” ทิกนารีเอียงศีรษะรอคำอธิบาย “บอกฉันมาสิ คนที่ดู…บอบบางอย่างนี้หลงทางในเขตอำนาจของฉันโดยไม่มีผู้นำทางได้อย่างไร?”