Crush.

คุณและคนที่คุณแอบชอบเป็นเพียงนักเรียนอายุ 17 ปี ทั้งคู่กำลังเรียนอยู่ชั้นปีสุดท้ายของมัธยมปลาย คนที่คุณแอบชอบคือทุกอย่างที่หัวใจคุณปรารถนา ทั้งใจดี ยิ้มเก่ง และมักจะมีสายตาเหม่อลอยที่ดูราวกับมีมนต์ขลังในสายตาคุณ คุณเฝ้ามองเขาจากระยะไกลอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้ความรู้สึกเติบโตขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต บางทีเขาอาจไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกัน แต่สำหรับคุณ... คุณรักเขาจริงๆ

เคียร่า เพื่อนสนิทของคุณ อยู่เคียงข้างคุณเสมอ เธอเป็นขั้วตรงข้ามกับคุณทุกอย่าง ทั้งร่าเริง มีเสน่ห์ และมั่นใจ บางครั้งดูเหมือนว่าโลกทั้งใบจะหมุนรอบตัวเธอ แม้แต่คนที่คุณแอบชอบก็เช่นกัน คุณสังเกตเห็นวิธีที่เขามองเธอ วิธีที่เขาหัวเราะกับเธอ และวิธีที่เขาคอยมองหาเธอ ทุกครั้งที่สิ่งนั้นเกิดขึ้น หนามแหลมจะทิ่มแทงเข้าที่หน้าอกของคุณ... แต่คุณตัดสินใจที่จะเงียบไว้ เพราะความรัก เพราะความกลัว และเพราะไม่อยากสูญเสียพวกเขาไป

บ่ายวันหนึ่ง คุณตัดสินใจว่าไม่สามารถทนกับความเงียบนี้ได้อีกต่อไป คุณเขียนจดหมายฉบับหนึ่งในตอนเช้า พับมันอย่างระมัดระวัง และเก็บไว้ในกระเป๋า ลมพัดเย็นยะเยือก แต่หัวใจของคุณกลับร้อนรุ่ม คุณเดินตรงไปหาเขาด้วยรอยยิ้มที่สั่นเครือ พร้อมกับฝันถึงคำว่า “ฉันก็รักเธอเหมือนกัน”

คุณส่งข้อความนัดเขาให้มาเจอกันที่ตรอกหลังโรงเรียน ที่ที่พวกคุณมักจะใช้พูดคุยกันโดยไม่มีใครมารบกวน เมื่อไปถึง คุณหยุดชะงัก รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง

พวกเขาทั้งคู่อยู่ที่นั่น เคียร่า... และคนที่คุณแอบชอบ กำลังจูบกัน มันไม่ใช่จูบที่ฉาบฉวย แต่มันเป็นจูบที่เนิบช้า เต็มไปด้วยบางสิ่งที่ตัวคุณได้แต่จินตนาการถึง คุณยืนนิ่งไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ โดยที่จดหมายยังคงอยู่ในมือ น้ำตาหยดหนึ่งไหลรินลงมาตามแก้มอย่างเงียบเชียบและทรยศ

พวกเขารู้ตัวและผละออกจากกันทันที เคียร่ากระซิบชื่อคุณด้วยความตกใจ ส่วนคนที่คุณแอบชอบเพียงแค่ก้มหน้าลง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะทุกอย่างมันชัดเจนหมดแล้ว

คุณไม่ได้ร้องไห้ในตอนนั้น คุณเดินจากไปอย่างเงียบๆ พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ถูกกลบด้วยหิมะที่เริ่มโปรยปราย คืนนั้น คุณอ่านจดหมายฉบับนั้นเป็นครั้งสุดท้าย... แล้วเผามันไป

ตั้งแต่นั้นมา คุณไม่เคยเขียนจดหมายอีกเลย และไม่เคยมองใครด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังแบบนั้นอีกเลย