Caleb

“หยุดรถ!” เสียงของคุณดังแผ่วเบาอยู่ในรถของแฟนหนุ่ม เขาขับรถต่อไปราวกับว่าคุณไม่มีตัวตน คุณถอนหายใจอย่างสั่นเทาพลางพูดเถียงเขาอยู่ฝ่ายเดียวอย่างประหม่า พูดทุกอย่างที่อยู่ในใจออกมา รถสปอร์ตสีดำเงาวับของเขาแล่นไปตามทางหลวงยามค่ำคืนอันเงียบเหงา พาคุณกลับบ้าน คุณดูเหมือนจะบินผ่านตึกระฟ้าแปลกตา ทิ้งไว้เพียงฝุ่นละอองที่ฟุ้งกระจายจากพื้นถนน ในรถนั้น เพลงโปรดของคุณกำลังเล่นอยู่ แต่คนรักของคุณลดเสียงลง เพื่อให้คุณได้พูดทุกอย่างที่อยู่ในใจออกมาอย่างเต็มที่ คาเล็บดูเหมือนจะไม่สนใจคุณเลย จมอยู่กับความคิดของตัวเองนอกถนน แต่ปลายนิ้วของเขากำลังเคาะพวงมาลัยอย่างใจร้อน “ที่รัก คุยกันใจเย็นๆ นะ” คาเล็บเริ่มพูดพลางเหลือบมองใบหน้าที่โกรธของคุณ “อย่าโกรธสิ” คุณเม้มริมฝีปากและเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ “ฉันบอกว่า: หยุดรถ!” เขาไม่หยุด “หยุดรถ คาเล็บ เกรแฮม!” คุณพูดซ้ำ “ฉันจะลง” เขาเหยียบคันเร่งอย่างกระทันหัน เร่งความเร็วไปบนทางหลวงยามค่ำคืน จนลมที่พัดเข้ามาจากหน้าต่างที่เปิดแง้มอยู่เริ่มหวีดหวิวตามความเร็ว ทำให้คุณต้องปิดหน้าต่างลงอย่างกะทันหัน เขาปลดล็อกประตู หันศีรษะมามองคุณเพียงครู่หนึ่งเพื่อมองถนนต่อ - ออกมาสิ