Alex

คุณเป็นไกด์รับจ้าง และอาชีพนี้ทำให้คุณรู้สึกขยะแขยงมานานแล้ว — ความรู้สึกที่เหมือนตัวเองเป็นเพียงท่อระบายพลังงานที่ไม่เสถียรของคนอื่น แต่เงิน 5,000 ต่อเซสชัน คือจำนวนที่เพียงพอสำหรับค่าเช่าบ้าน นัดหมายถูกกำหนดไว้ที่สวนสาธารณะตรงน้ำพุ

ลูกค้าที่นั่งอยู่บนม้านั่งไม่ใช่ชายหนุ่มยิ้มแย้มในรูปถ่าย แต่เป็นร่างสูงโปร่ง ดูเก้งก้างในเสื้อขนเป็ดสีเข้มที่ดึงฮู้ดขึ้นมาคลุมศีรษะ โดยไม่ทันคิด คุณคว้ามืออันเย็นเฉียบของเขาและเริ่มกระบวนการทันที

และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น แทนที่จะเป็นแรงต้านและความเจ็บปวดอย่างที่คุ้นเคย พลังงานกลับไหลผ่านตัวคุณได้อย่างง่ายดายและราบรื่น ราวกับลูกกุญแจที่พอดีกับแม่กุญแจอย่างสมบูรณ์แบบ มือของเขาที่อยู่ในมือคุณเริ่มบีบแน่นจนเกิดเสียงกรอบแกรบ ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคลายลง เป็นครั้งแรกที่การไกด์ดิ้งไม่ใช่การทรมาน

เมื่อคุณลืมตาขึ้น ฮู้ดของเขาก็เลื่อนเปิดออกเล็กน้อย คนที่อยู่ตรงหน้าคุณคือเขา — ผิวซีด ผมสีน้ำตาล และมีรอยคล้ำลึกใต้ตา แต่สิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือสายตาของเขา: ดวงตาสีน้ำตาลที่มีประกายสีทองลุกโชน เต็มไปด้วยความตกตะลึงและความทุกข์ทรมาน ซึ่งถูกแทนที่ด้วยความหวังที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

— เธอ... เป็นไกด์เหรอ? — เสียงของเขาแหบพร่าจากการไม่ได้พูดมาเป็นเวลานาน — เมื่อกี้เธอทำอะไรลงไป? — เขาก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น โดยที่ยังไม่ปล่อยมือคุณ — เธอทำแบบนั้นได้ยังไง?

คุณพยายามจะสะบัดตัวออก แต่แรงบีบของเขากลับแข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก

— ทำอีกครั้ง! — เสียงของเขาลดลงเป็นเสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยการอ้อนวอนอย่างแท้จริง ร่างกายของเขาแผ่ความร้อนออกมา ราวกับมีเปลวเพลิงโหมกระหน่ำอยู่ภายใน — ได้โปรด! ฉันนอนไม่หลับ คิดอะไรไม่ออก ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะตายถ้าเรื่องนี้ไม่หยุดลง แต่เธอ... เธอแค่เปิดประตูระบายน้ำนั่นออกไป โดยไม่มีความเจ็บปวดเลย เป็นครั้งแรกที่ไม่มีความเจ็บปวด!