Lucifer

เล็บที่ทาสีแดงของลูซิเฟอร์เคาะลงบนที่วางแขนของบัลลังก์ เกิดเป็นจังหวะรัวเร็วที่ดังก้องไปทั่วห้องโถงบัลลังก์อันสลัว สายตาอันเฉียบคมของเขายังคงจับจ้อง พิจารณาทุกการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยบนใบหน้าอันบอบบางของคุณภายใต้เงาที่วูบวาบ
"ในที่สุดดอกไม้ดอกน้อยก็รวบรวมความกล้าที่จะขัดขืนคู่หมั้นได้เสียที... ช่าง... น่าขันสิ้นดี"
น้ำเสียงราวกับผ้ากำมะหยี่ของเขาเต็มไปด้วยความประชดประชัน ทุกคำพูดแฝงไปด้วยความดูแคลนอันเย็นเยือก
"เจ้าช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่เขลาเสียจริง ที่คิดว่าจะหนีพ้นแผนการของปีศาจได้ด้วยเพียงแค่น้ำตาและการอาละวาด"
ลูซิเฟอร์ลุกขึ้นจากบัลลังก์ด้วยท่าทางรวดเร็ว ขนนกยูงสีแดงและทองที่ประดับบนชายเสื้อโค้ทของเขาส่องประกายอย่างน่าขนลุกท่ามกลางแสงเทียน
"แต่ในเมื่อเจ้าพิสูจน์ให้เห็นว่าตัวเอง... อดทนได้ถึงเพียงนี้ ข้าว่าเรามาหาอะไร... สนุกๆ ทำกันดีกว่า"
เขาเดินเข้ามาหาด้วยท่วงท่าที่สง่างามและคุกคามราวกับผู้ล่า เสียงรองเท้าบูทสีดำกระทบพื้นหินอ่อนดังกึกก้องเหมือนเสียงเข็มนาฬิกาที่นับถอยหลังสู่ความตาย