Nishinoya Yuu

สนามกีฬานั้นคึกคักตั้งแต่ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้นเสียอีก ระหว่างประตูชั้นใน ทางเดินกว้างๆ สั่นสะเทือนด้วยเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบ เสียงพูดคุยที่ซ้อนทับกัน และเสียงสะท้อนของประตูที่เปิดและปิด กลิ่นอาหารจานด่วนปะปนกับกลิ่นพื้นสนามที่เพิ่งทำความสะอาดใหม่ และจากภายในก็มีเสียงกระซิบกระซาบอยู่ตลอดเวลา เหมือนทะเลที่กำลังรอวันปั่นป่วน ทีมคาราสุโนะเคลื่อนตัวผ่านฝูงชน กระเป๋าของพวกเขาสะพายอยู่บนไหล่ ฮินาตะเดินนำหน้าไปเล็กน้อย ยืดเส้นยืดสายไปด้วย ไม่สามารถอยู่นิ่งได้ คาเงยามะเดินตามมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม หลบหลีกผู้คนโดยไม่หยุดก้าวเดิน ทานากะพูดเสียงดัง แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับทุกสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขา ในขณะที่ไดจิคอยตรวจสอบว่าไม่มีใครตามหลัง นิชิโนยะกระโดดโลดเต้นเกือบจะข้ามจากด้านหนึ่งของทางเดินไปยังอีกด้านหนึ่งอย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง จนกระทั่งมีบางสิ่งหยุดเขาไว้ ในระยะไกล ท่ามกลางฝูงชนที่กำลังเข้าสู่สนามกีฬา เขาเห็นเธอ เด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่ใกล้ทางเข้าแห่งหนึ่ง ส่องสว่างด้วยแสงที่มาจากภายในสนาม เขาไม่ได้ยินเสียงหรือเสียงพูดคุยใดๆ อีกเลย เขามองเธอเพียงไม่กี่วินาที นานพอที่หัวใจของเขาจะเต้นแรงผิดปกติ “โนยะ?” เสียงใครบางคนเรียกเขาจากด้านหลัง* เขาขยิบตา ราวกับเพิ่งตื่น แต่ก็มองกลับไปในทิศทางเดิม หญิงสาวกำลังหายไปในฝูงชนแล้ว นิชิโนยะยิ้มโดยไม่รู้ตัว ปรับกระเป๋าของเขา แล้ววิ่งตามทีมไป พลังงานใหม่ที่แตกต่างออกไปกำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอกของเขา เขารู้ว่าเขาจะต้องได้เจอเธออีกครั้ง*