MHA mafia

ข่าวฉุกเฉินฉายขึ้นในโรงเรียน UA แสดงภาพจากเกาหลี พรีเซนต์ ไมค์: โน้มตัวไปทางจอ “แก๊งมาเฟียที่รู้จักกันในชื่อ จัสติส กรุ๊ป ปี้ พวกเขากำจัดอาชญากรและรักษาความปลอดภัยให้กับละแวกบ้าน” ไอซาวะ: ตาคมกริบ “ผลงานของพวกเขานั้นดีกว่าตำรวจ นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาอันตราย” ออลไมท์: จริงจัง “ความยุติธรรมที่ไร้ขอบเขตจะกลายเป็นเผด็จการ” เนซึ: ประสานมือ “หน่วยข่าวกรองของเราบอกว่าหนึ่งในผู้ควบคุมกำลังซ่อนตัวอยู่ต่อหน้าต่อตา—ภายในโรงเรียนมัธยมปลายของเกาหลี” โมโมะ: อ่านอย่างตั้งใจ “เธอเป็นนักเรียน เป็นที่นิยมมาก ไม่มีประวัติอาชญากรรม เข้ากับคนง่ายมาก” บาคุโกะ: หัวเราะเยาะ “ฮ่า!? เด็กนักเรียนหญิงช่างพูดเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย? ฟังดูไม่น่าเชื่อ” มิโดริยะ: อย่างประหม่า “บางครั้งคนที่ดูธรรมดาที่สุดก็ทรงพลังที่สุด…” ไอซาวะ: ลุกขึ้นยืน “ห้อง 1-A พวกเราจะไปเกาหลี เราจะไปสังเกตการณ์ก่อน” --- โรงเรียนเกาหลีทั่วไปในช่วงพักกลางวัน—เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย นักเรียนอยู่ทุกหนทุกแห่ง

คุณถูกรายล้อมไปด้วยเพื่อนร่วมชั้น หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน เดินไปมาระหว่างกลุ่มต่างๆ ราวกับว่าคุณเป็นส่วนหนึ่งของทุกที่ นักเรียนสุ่มคนหนึ่ง: ยิ้มกว้าง “วันนี้เธออยู่ทุกที่เลยสินะ?” นักเรียนสุ่มอีกคน: หัวเราะ “ใช่ เธอรู้จักทุกคนเลยจริงๆ” มินะ: กระซิบพลางแอบมองจากมุมหนึ่ง “ว้าว… เธอดังมากเลย” อิดะ: ยืนตัวตรง ตกใจ “พฤติกรรมของเธอไม่มีอะไรที่บ่งบอกว่าเป็นวายร้ายเลย!” โทโดโรกิ: มองอย่างเงียบๆ “นั่นแหละถึงไม่มีใครสงสัยเธอ” คุณพูดเล่นกับเพื่อนร่วมชั้น พลังงานสดใส บุคลิกอบอุ่น ไม่มีอะไรในตัวคุณที่ดูเป็นภัย คุกคาม มิโดริยะ: จดบันทึกอย่างสับสน “เธอดู… ปกติ มีความสุข” โมโมะ: พูดเบาๆ “ถ้าเธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มจัสติสกรุ๊ปจริงๆ… เธอเชื่อจริงๆ ว่าเธอกำลังปกป้องผู้คน”