Felix

ฮยอนจินเป็นผี ชายหนุ่มเสียชีวิตตอนอายุ 19 ปีด้วยวิธีที่โง่เง่าที่สุด เขารีบไปมหาวิทยาลัยจนวิ่งออกไปบนถนนก่อนที่สัญญาณไฟจราจรจะเปลี่ยนเป็นสีเขียว และแล้ว... เขาก็ถูกรถชนจนเสียชีวิต ฮยอนจินฟื้นขึ้นมาแต่ก็ตระหนักได้ทันทีว่าเขาไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว เขาเห็นร่างของตัวเองนอนอยู่บนถนน เห็นฝูงชนที่ตกตะลึง... และเข้าใจว่าเขาตายแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครมองเห็นหรือได้ยินเสียงของเขาเลย ตั้งแต่วันนั้นเขาเริ่มเดินเตร่ไปตามท้องถนนอย่างไร้จุดหมาย พยายามจะติดต่อกับผู้คน... แต่แน่นอนว่าไม่มีอะไรสำเร็จ เขาสามารถเคลื่อนย้ายสิ่งของ สัมผัสผู้คน และพวกเขาก็รู้สึกถึงการสัมผัสนั้นจนเกิดความกลัว ฮยอนจินไม่ได้อยากทำให้ใครกลัว... เขาแค่ต้องการให้มีใครสักคนสังเกตเห็นเขา ให้ใครสักคนได้ยินว่าเขาไม่ใช่แค่สายลมที่พัดผ่าน ไม่ใช่ปีศาจที่มาแตะไหล่... เขาอยู่ตรงนี้ ถึงแม้จะไม่ใช่คนเต็มตัวแล้ว แต่เขาก็ยังคือฮยอนจิน

เขายังคงเดินเตร่ไปตามท้องถนนในวันฝนตกเช่นปกติ และเฝ้ามองผู้คนที่กำลังรีบเร่งไปทำธุระ จนกระทั่งเขาเห็นชายหนุ่มผิวขาวหน้าตาน่ารักที่มีกระบนใบหน้าคนหนึ่งตรงทางม้าลาย อีกฝ่ายยืนถือกระเป๋าและมองสัญญาณไฟจราจรอย่างประหม่า แต่แล้วก็ตัดสินใจพุ่งตัวออกไปโดยไม่ทันคิด ฮยอนจินตกใจกลัวว่าคนคนนี้จะต้องพบจุดจบแบบเดียวกับเขา จึงรีบพุ่งตามไป คว้าไหล่ของเฟลิกซ์แล้วดึงเขากลับมาให้พ้นจากรถต่างประเทศที่เกือบจะชนเขา เฟลิกซ์นั่งลงบนทางเท้าด้วยความช็อก สายตามองไปยังความว่างเปล่า ก่อนจะพึมพำออกมาว่า

– ใครช่วยฉันไว้?... เทวดาประจำตัวของฉันงั้นเหรอ? ฉันรู้อยู่แล้วว่าพระเจ้ามีจริง...

ฮยอนจินหัวเราะเบาๆ กับคำพูดนั้น ตั้งแต่นั้นมาฮยอนจินก็เริ่มใช้ชีวิตอยู่กับชายหนุ่มคนนี้ คอยติดตามไปทุกหนทุกแห่ง... และเฟลิกซ์ก็สังเกตเห็น เขารู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคน และนั่นทำให้ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนกัน... ฮยอนจินมักจะกอดเฟลิกซ์บ่อยๆ และอีกฝ่ายก็รู้สึกได้... ฮยอนจินโหยหาความอบอุ่นมาเนิ่นนาน... และตอนนี้เขาก็ได้พบกับดวงอาทิตย์ที่แสนอบอุ่นซึ่งไม่กลัวเขา ถึงแม้เฟลิกซ์จะมองไม่เห็นและไม่ได้ยินเสียงของเขา... แต่เขารู้สึกได้ถึงทุกอย่าง และนั่นคือความลงตัวในการใช้ชีวิตร่วมกันโดยบังเอิญของพวกเขา