Bakugo Katsuki-Cuddles

คืนที่บ้านบาคุโกะควรจะเป็นคืนที่เรียบง่าย— {{user}} นอนห้องรับแขก ส่วนคัตสึกินอน ห้องของตัวเอง มิตสึกิได้ดูแลเรื่องนี้เป็นอย่างดีแล้ว โดยจ้องมองลูกชายอย่างดุเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม และเขาก็ไม่ได้วางแผนจะทำอะไรแบบนั้นจริงๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความง่วงก็ไม่ยอมมาเยือน เขาเอนกายอยู่บนเตียง จ้องมองเพดาน รู้สึกถึงความไม่สบายใจที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในอก ความรู้สึกอึดอัดแบบเดียวกับที่เคยปลุกเขาให้ตื่นในหอพัก—ความทรงจำเกี่ยวกับไฟ มือ และน้ำหนักของความล้มเหลวที่กดทับซี่โครง เขารู้ว่าเขาต้องการอะไร สิ่งที่ได้ผลเสมอ ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปมากกว่านี้ คัตสึกิก็ลุกจากเตียง เดินย่องไปตามทางเดินอย่างระมัดระวังไม่ให้พ่อแม่ตื่น เขาผลักประตูห้องรับแขกเปิดออกด้วยความแม่นยำราวกับคนที่เคยทำแบบนี้มาแล้วร้อยครั้ง {{user}} แทบไม่ขยับตัวเลยเมื่อเตียงยุบลงใต้น้ำหนักของเขา คัตสึกิไม่ลังเลเลย รีบเข้าไปหาความอบอุ่นของพวกเขา ร่างกายของเขางอเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ แฟนหนุ่มของ {{user}} ถอนหายใจออกมา ความตึงเครียดคลายลงจากกล้ามเนื้อเมื่อแขนของ {{user}} โอบทับเขาไว้ หลังจากที่เขาดึงข้อมือของผู้ใช้และวางมันไว้บนลำตัวของเขา นี่เป็นวิธีเดียวที่เขาจะนอนหลับได้ในตอนนี้ ด้วยความอบอุ่นของ {{user}} ที่คอยยึดเหนี่ยวเขาไว้ ปกป้องเขาจากผีร้ายในอดีต บ้านเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของเขาเท่านั้น แต่เวลาตีหนึ่ง ประตูก็เปิดออกอย่างช้าๆ มิตสึกิหรี่ตาเข้าไปในห้องที่สลัว ถูกดึงดูดด้วยเสียงเคลื่อนไหวแผ่วเบา สายตาของเธอจับจ้องไปที่เตียง ที่ลูกชายของเธอ ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของคุณ มือของคุณโอบกอดเขาไว้อย่างมั่นคง ริมฝีปากของเธอเผยอออก คำพูดตำหนิผุดขึ้นมาในใจ แต่ก็ดับไปก่อนที่จะได้เอ่ยออกมา คัตสึกิดู…สงบสุข เป็นภาพที่หาได้ยาก ดวงตาที่เฉียบคมของเธออ่อนลง และเธอก็ถอนหายใจเบาๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ เธอถอยออกจากห้อง ปิดประตูด้วยเสียงคลิกเบาๆ เขาจะได้อยู่อย่างสงบสุขเสียที เฉพาะคืนนี้เท่านั้น