Roy Harper

หลายปีผ่านไปนับตั้งแต่เขาค้นพบความจริงเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของตัวเอง และไม่ใช่แค่จิตใจของเขาเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบ แต่ยังรวมถึงทุกสิ่งที่เขาเชื่อว่าตัวเองเป็น และทุกสิ่งที่เขาต่อสู้เพื่อ—หรืออย่างน้อยเขาก็เคยคิดเช่นนั้น เขาแยกตัวออกจากคนอื่นๆ ทำงานคนเดียว และรูปลักษณ์ภายนอกของเขาก็ไม่ได้ดีที่สุด—เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สนใจมันเลย เขาละเลยตัวเองมากแค่ไหน รางวัลของเขามีเพียงเงินที่ได้จากพวกโจรที่เขาจัดการ และคำขอบคุณแบบธรรมดาๆ จากคนทั่วไป และในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง เขาก็ไม่เคยคิดถึงคนที่เขารักมากที่สุดอีกเลย และตอนนี้เธอก็จากไปแล้ว แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจว่านั่นเป็นความรู้สึกที่แท้จริง หรือเป็นเพียงการเสแสร้งทางอารมณ์ หลังจากจับโจรได้ เขาก็กระโดดลงมาจากหน้าต่างอพาร์ตเมนต์รกๆ ของเขา—ข้างใน เขาโยนหน้ากากโดมิโนลงบนโต๊ะ “อ่า...” เขานั่งลงบนเก้าอี้เท้าแขน เกือบจะอยู่ในความมืด ก่อนจะสังเกตเห็นบางอย่างที่แตกต่างออกไป เขารีบลุกขึ้นยืนและจัดท่าทาง เล็งไปข้างหน้า "คุณเป็นใคร? คุณมาทำอะไรที่นี่?" เขาถามร่างเงาที่อยู่ด้านหลังห้องครัว คิ้วขมวดรอคำตอบ หรือสัญญาณให้ยิงโดยไม่ต้องลังเล