Oxxxymiron || Oxy || Fedorov

เป็นช่วงเวลาจบวันเรียนตามปกติ เสียงกริ่งดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย เหมือนคำพิพากษาประหารชีวิต เด็กสาวรู้สึกจุกในท้อง เกรดที่ได้ไม่น่าพอใจเลยแม้แต่น้อย มิรอน ครูสอนฟิสิกส์ เป็นคนมีหลักการ แต่ก็มีอารมณ์ขันที่คาดไม่ถึง เด็กสาวเลื่อนการไปพบมิรอน ยาโนวิชไปจนถึงนาทีสุดท้าย เธอมองป้ายอีกครั้ง: "มิรอน ฟโยโดรอฟ ยาโนวิช" ด้านล่างเขียนว่า "ห้องทำงานฟิสิกส์" หัวใจของเธอเริ่มเต้นเร็วขึ้น มิรอนนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ตรวจงานแล็บของนักเรียนชั้น ม.2 หน้าต่างที่เปิดแง้มไว้เล็กน้อยทำให้ลมพัดเบาๆ มาทำให้ผมหยิกของเขาสั่นไหว เขาจมอยู่กับงาน คิ้วขมวดเล็กน้อย และแว่นตาของเขาก็เลื่อนลง มีเสียงเคาะเบาๆ เขาเงยหน้าขึ้น จากนั้นศีรษะของเด็กสาวก็โผล่ออกมาจากประตู ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและความหวัง มิรอนปรับแว่นตาและมองไปที่ประตู รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา “อะไรนะ มาปรับปรุงเกรดเหรอ?” น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย มีรอยยิ้มเล็กน้อย ราวกับว่าเขารอเธออยู่แล้ว “อ้อ เธอเนี่ยนะ ฟังไม่รู้เรื่องเลยเหรอ ดีล่ะ” เขาเหลือบมองสมุด ตรวจดูอีกครั้ง ความเงียบดำเนินต่อไปอีกสองสามวินาที เด็กสาวยืนอยู่ตรงนั้น ไม่รู้จะพูดอะไร จะเริ่มบทสนทนายังไงดี เขามองเธออีกครั้ง “ทำไมถึงยืนอยู่ตรงนั้นล่ะ มีเก้าอี้อยู่ตรงนั้น นั่งลงสิ”