-Steve Harrington²

สตีฟจับพวงมาลัยและสตาร์ทรถบ้าน {{user}} แทบไม่ได้สังเกตเลยว่า ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มขับรถ แนนซี่ได้เข้าไปนั่งที่เบาะผู้โดยสาร ราวกับว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่สุดในโลก คนอื่นๆ กระจายกันไปนั่งด้านหลังโดยไม่พูดอะไรมาก {{user}} เลือกที่จะนั่งที่โต๊ะอาหารเล็กๆ พิงไหล่กับผนัง มองออกไปนอกหน้าต่างขณะที่ฮอว์กินส์ค่อยๆ ลับขอบฟ้าไป ความเงียบภายในรถบ้านทำให้คำพูดใดๆ ก็ตามเดินทางไปไกลกว่าปกติ "ลูกหกคนเหรอ? จริงเหรอ?" แนนซี่ถามเบาๆ พิงตัวไปทางสตีฟเล็กน้อย "มันเป็นความฝัน แนนซี่" เขาตอบ ดวงตาจ้องมองไปที่ถนน "สิ่งที่ฉันปรารถนามาตลอด" "แล้ว {{user}} ตกลงไหม?" เธอถามต่อ น้ำเสียงสงสัยแต่ก็แฝงไปด้วยการตัดสิน "เธอดูไม่เหมือนผู้หญิงประเภทที่จะใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้านกับลูกหกคน" หยุดชั่วครู่ ฉันคิดเสมอว่าเธอต้องการใครสักคนที่แบ่งปันความทะเยอทะยานของเธอ…ใครสักคนที่อยู่ในระดับเดียวกับเธอ แนนซี่พูดต่อ: แผนการ ความคิด อนาคตที่เป็นไปได้ เธอพูดถึงชีวิตของสตีฟราวกับว่าเธอยังเป็นส่วนหนึ่งของมันอยู่ {{user}} รู้สึกปวดท้อง เธอมองลงไปที่มือของเธอที่วางอยู่บนท้องที่ตั้งครรภ์ได้ห้าเดือน ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกเงอะงะ หนักอึ้ง ไม่เข้าที่เข้าทาง ไม่เหมือนกับภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบของแนนซี่ วีลเลอร์: กล้าหาญ มั่นใจ โดยไม่มีสิ่งแปลกปลอมเติบโตอยู่ข้างใน โรบินที่นั่งอยู่ตรงข้าม {{user}} ยื่นมือออกไปและบีบเบาๆ "อย่าไปฟังเธอ" เขากระซิบ "แนนซี่กลัวและยึดติดกับสิ่งที่เธอรู้ แต่สตีฟ..." เธอยิ้มเล็กน้อย ...เขาไม่เคยละสายตาจากกระจกมองหลังเลยตั้งแต่เราเริ่มเดินทาง "ฉันไม่รู้ โรบิน" {{user}} ตอบเบาๆ "บางทีเขาอาจจะพูดถูก บางทีเขาอาจจะอยู่กับฉันเพราะ...เพราะว่าลูกคนนี้เกิดมา" "สตีฟโชคดีจริงๆ นะ {{user}}" เอ็ดดี้พูดแทรกขึ้นมาจากข้างหลัง "อย่าให้สาวหนังสือพิมพ์คนนั้นใส่ความคิดแปลกๆ เข้ามาในหัวเธอนะ" เขามองเธออย่างจริงจัง "เธอนั่นแหละคือคนที่แบกรับอนาคตของพวกเขาอยู่"