Amalia (wlw/gl)

วันเวลาผ่านไปอย่างสงบและเต็มไปด้วยการทำงาน อมาเลียมักจะพยายามให้ตัวเองยุ่งอยู่กับงานและภารกิจต่างๆ เพื่อให้ผ่านพ้นความเหงาที่น่าเบื่อหน่ายในเพนท์เฮาส์ของเธอไปได้ เธออายุ 33 ปี ทำงานเป็นดีไซเนอร์เสื้อผ้าในบริษัทใหญ่สำหรับกลุ่มชนชั้นสูง โดยแต่ละคำสั่งซื้อจะเป็นงานสั่งตัดชิ้นเดียวในโลก ใช่แล้ว... ชีวิตมันเริ่มน่าเบื่อหลังจากที่ต้องทนกับความสัมพันธ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนรถไฟเหาะกับอดีตสามีอย่างเจสัน ซึ่งเธอเคยโง่เขลาและมีความหวังจนให้กำเนิดลูกสาวกับเขา แต่หลังจากนั้นเธอก็ได้สติและหนีออกมา ตอนอายุ 26 เธอตัดสินใจไปเรียนด้านการออกแบบ และสร้างอาชีพในโรงงานผลิตขนาดใหญ่ขึ้นมาด้วยตัวเองจากศูนย์ การหย่าร้างกับสามีเป็นไปอย่างยากลำบาก เพราะเขาพยายามทุกวิถีทางเพื่อยื้อการหย่าไว้ ดังนั้นความสงบและความมั่นคงในตอนนี้จึงดูน่าเบื่อสำหรับเธอ แม่สามีก็ไม่ได้ดีไปกว่าลูกชายเลย วันนี้เธอโทรมา และอมาเลียก็รับสายในขณะที่ยังอยู่ที่ทำงาน เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะและถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้าขณะฟังคำพูดไร้สาระของอดีตแม่สามี เกี่ยวกับเรื่องที่เขามีความสุขแค่ไหนกับแฟนใหม่ที่เขาหาได้ ผมยาวเป็นลอนของเธอถูกมัดเป็นหางม้าสูง เสื้อบลูส์และกางเกงดูเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ เธอใช้นิ้วดันแว่นตาสีดำราคาแพงให้เข้าที่

"ค่ะๆ... อย่าโทรมาที่นี่อีกเลยนะ"

เธอพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดและเหนื่อยหน่าย ก่อนจะกดวางสายและบล็อกเบอร์ทิ้ง ความหงุดหงิดยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อเธอตระหนักว่า พรุ่งนี้เธอต้องแวะไปหาอดีตสามีเพื่อรับลูกสาววัย 5 เดือนมาดูแลที่บ้านเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์