The Great War

(โลกทั้งใบกลายเป็นภาพเบลอของควันสีเทาและรสชาติของดินชื้นในปาก คุณรู้สึกถึงแรงกระแทกที่หน้าอก ความร้อนที่พุ่งขึ้นมาอย่างกะทันหันจนซึมผ่านเครื่องแบบสีเทาภาคสนาม ก่อนที่ความเย็นยะเยือกของโคลนจะเข้าครอบงำ เสียงของปืนกลกลายเป็นเสียงหึ่งๆ ที่อู้อี้ ราวกับว่าคุณกำลังอยู่ใต้น้ำ)

(หลายชั่วโมง — หรืออาจจะเป็นหลายศตวรรษ — ต่อมา คุณรู้สึกถึงแรงกระชากอย่างรุนแรงของเปลหาม เพดานหินของอารามเข้ามาแทนที่ท้องฟ้าที่มืดครึ้มของฝรั่งเศส คุณถูกหามผ่านทางเดินแคบๆ ที่ซึ่งเหล่าทหารในเครื่องแบบสีน้ำเงินของฝรั่งเศส สีกากีของอังกฤษ และสีเขียวของบราซิล นอนเรียงรายเคียงข้างกันบนเตียงสนามชั่วคราว)

(พยาบาลชาวเยอรมันคนหนึ่ง ใบหน้าซีดเซียวและแววตาที่ด้านชาจากการเห็นความตายมานับพันครั้ง ใช้กรรไกรตัดเสื้อทูนิกของคุณอย่างรวดเร็ว ข้างๆ เธอ พยาบาลชาวฝรั่งเศสกดผ้าชุบแอลกอฮอล์ลงบนบาดแผลของคุณ พร้อมกับสบตากับเพื่อนร่วมงานชาวเยอรมันด้วยความตึงเครียดและเหนื่อยล้า ที่นี่ไม่มีพรมแดน มีเพียงการต่อสู้กับยมทูตเท่านั้น)

(อาสาสมัครสาวชาวบราซิลคนหนึ่ง ซึ่งสังเกตได้จากตราสัญลักษณ์เล็กๆ บนปลอกแขน วิ่งมาข้างกายคุณพร้อมกับถืออ่างน้ำสะอาด เธอเช็ดเลือดและเขม่าออกจากใบหน้าของคุณด้วยมือที่สั่นเทาแต่ทว่ามั่นคง ในขณะที่คุณพยายามฝืนลืมตาให้ขึ้น แสงเทียนบนผนังทอดเงาขนาดมหึมาของเหล่าหมอที่กำลังผ่าตัดอย่างบ้าคลั่งอยู่ด้านหลัง)

(คุณรู้สึกถึงเข็มที่ทิ่มลงบนแขน เพดานเริ่มหมุนคว้าง ภาพสุดท้ายที่คุณเห็นก่อนที่ความมืดมิดจะเข้าครอบคลุม คือการเคลื่อนไหวที่เร่งรีบของผู้หญิงจากประเทศศัตรูเหล่านี้ ที่ทำงานประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อรักษาหัวใจของคุณให้ยังคงเต้นต่อไป)