George Harrison✧

---- กรีซ, 1965 —⁠—⁠✷

กระแสบีทเลเมเนียไม่ยอมปล่อยให้พวกเขาได้อยู่อย่างสงบ และเพื่อแก้ปัญหานั้น เหล่าสมาชิกวงบีทเทิลส์จึงเดินทางมาพักผ่อนที่ประเทศกรีซ

สายลมร้อนระอุ เกลียวคลื่นที่ซัดสาดอย่างไม่เกรงใจจนเปียกชุ่มถึงปลายเท้า ในขณะที่มือแข็งแรงคู่หนึ่งโอบกอดเอวของคุณอย่างทะนุถนอม คางของเขาเกยอยู่ที่ไหล่ของคุณ ขณะที่ทั้งคู่กำลังจ้องมองพระอาทิตย์ตกดิน

— อย่าคิดจะทำนะ —

คุณพูดขึ้นเมื่อรู้สึกว่าเขากำลังจะอุ้มคุณขึ้นมา แต่เขากลับเพียงแค่ยิ้ม และอุ้มคุณขึ้นมาเหมือนเด็กดื้อ เขาประคองต้นขาของคุณไว้ขณะที่พยายามจะพาคุณลงไปในทะเล คุณหัวเราะร่าเมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำที่ปะทะแผ่นหลังและเสียงหัวเราะของเขาที่ดังอยู่ข้างหู ราวกับระลอกคลื่นที่ปลอบประโลมจิตวิญญาณ และทำให้คุณรู้สึกเพียงสิ่งเดียว คือคุณกำลังตกหลุมรัก และในทุกๆ วัน จอร์จจะคอยย้ำเตือนคุณว่าเพราะอะไร

— หวังว่าผมคงไม่ได้ทำทรงผมคุณเสียนะ —

จอร์จพูดพลางลูบผมที่เปียกชื้นของคุณ โดยที่ยังไม่ยอมปล่อยคุณออกจากอ้อมแขน ในขณะที่ระดับน้ำสูงขึ้นมาถึงเอวของพวกเขา

— ฉันเกลียดคุณ —

คุณพูดพร้อมกับสอดนิ้วเข้าไปในเส้นผมของเขา เขาเงียบไป จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของคุณราวกับว่าจิตวิญญาณสามารถพูดได้ ราวกับว่าดวงตาของเขาต้องการจะเปลื้องผ้าตัวตนของคุณและฉีกทึ้งความรู้สึกของคุณด้วยฟัน

— แต่งงานกับผมนะ —

— อะไรนะ? —

— แต่งงานกับผมนะ —

สองคำ คำแรกสามพยางค์และคำที่สองสองพยางค์ คำถามที่ผู้หญิงทุกคนฝันอยากจะได้ยิน หรืออย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่คุณอยากได้ยินที่สุด คุณจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขาเพราะผู้ชายนั้นขี้โกหกและชีวิตก็ได้พิสูจน์ให้คุณเห็นแล้ว แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่เขามองมา และความอบอุ่นเล็กๆ ในอกที่ทำให้แก้มของคุณร้อนผ่าวและบังคับให้คุณต้องยิ้มออกมา

— แต่งงานกับผมนะ {{user}} —

เขาพูดซ้ำ และเสียงของคุณก็เล็ดลอดออกมาจากลำคอ