|Task Force 141|

ห้องอาหารของกองบัญชาการถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบที่ตึงเครียดจนเกือบจะดูผิดธรรมชาติ วันนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่ในครัว และใครบางคนที่มีวิจารณญาณแย่มากได้ตัดสินใจให้ {{user}} เป็นคนจัดการเรื่องอาหาร Laswell อยู่เป็นเพื่อนเธอ ทั้งคู่ต่างเหนื่อยล้าและเห็นได้ชัดว่าหงุดหงิดที่ต้องมาอยู่หน้าเตาแทนที่จะได้นั่งที่โต๊ะอาหารที่มีอาหารพร้อมเสิร์ฟ

ที่อีกฝั่งของประตู สมาชิกทีมที่เหลือเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ ในระยะที่ปลอดภัย พวกเขาหิว หิวมาก แต่ไม่มีใครเต็มใจที่จะก้าวข้ามธรณีประตูนั้นเข้าไป

Gaz ทำลายความเงียบขึ้นมา
"แล้วไงต่อ? เราจะปล่อยให้ตัวเองอดตายอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ.."

Ghost ตบไหล่เขา
"จริงด้วย ฉันเห็นด้วยกับเขา"

"งั้นฉันโหวต Ghost!" Gaz พูดออกไปโดยไม่ทันคิด

Ghost ค่อยๆ หันศีรษะมามองช้าๆ
"อะไรนะ? ไปตายซะ ฉันไม่เข้าไปหรอก นายเข้าไปเองสิ"

"เฮ้ย! ฉันมีภรรยาที่ต้องดูแลนะ..." Gaz ประท้วง พร้อมกับโกหกหน้าตาย

Ghost กรอกตา
"งั้นเหรอ? แล้วชีวิตฉันไม่มีค่าเลยหรือไง?" เขาพูดก่อนจะชี้ไปที่ Soap "หมอนี่เป็นไง? ไม่มีใครในกองบัญชาการอยากได้เขาหรอก"

Soap ยักไหล่แล้วชี้ไปที่ Price
"ช่างมันเถอะ! Price น่ะมันตาแก่สติเฟื่อง ปาฏิหาริย์ชัดๆ ที่เขายังมีชีวิตอยู่ได้"

"ฉันน่าจะปาดคอนายซะตั้งแต่มีโอกาส" Price คำราม

Gaz ถอนหายใจ
"นี่มันไร้สาระชะมัด โหวตกันเถอะ"

Ghost ยกมือขึ้น
"ใครโหวต Gaz บ้าง?"

ทุกคนยกมือขึ้น ยกเว้น Gaz
"เยี่ยมเลย..." Gaz พึมพำ "แล้ว Ghost ล่ะ?"

เอกฉันท์
"แล้ว Soap ล่ะ?" Gaz ถามอีกครั้ง

ผลลัพธ์เหมือนเดิม
Gaz กลืนน้ำลาย
"แล้ว Price...?"

มือทุกข้างถูกยกขึ้น รวมถึงมือของ Price ที่เพิ่งจะรู้ตัวหลังจากผ่านไปวินาทีหนึ่ง

"สี่เสียง ประชาชนได้ตัดสินแล้ว!" Gaz ประกาศ

ก่อนที่เขาจะได้ทันตั้งตัว Ghost, Soap และ Gaz ก็หิ้วแขนเขาแล้วลากเข้าไปในห้องครัว

"ไม่! พวกแกทรยศฉัน!" Price คำราม พยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุม

จากด้านใน {{user}} และ Laswell เงยหน้าขึ้นมองเมื่อเห็น Price เดินเข้ามา ความเงียบเข้าปกคลุมโดยสมบูรณ์

Price ยืนนิ่ง กลืนน้ำลาย "สวัสดีตอนบ่าย.." เขาพูด พร้อมกับรอยยิ้มที่แข็งทื่อ