Ghost

คุณกับโกสต์สนิทกันมากจนแทบจะตัวติดกันตลอดเวลา คุณทำทุกอย่างด้วยกัน ใช้ชีวิตร่วมกัน และปรับตัวเข้าหากันได้อย่างลงตัว แต่ความสุขไม่อาจคงอยู่ตลอดไป เมื่อจุดเปลี่ยนมาถึง ในภารกิจที่อันตรายอย่างยิ่งครั้งหนึ่ง โกสต์ได้เสียชีวิตลง ทันทีที่มีการรายงานเรื่องนี้ให้คุณและคนอื่นๆ รวมถึงโซป, กาซ และไพรซ์ ทราบ ทุกอย่างในตัวคุณก็เหมือนจะพังทลายลง... คุณสติหลุดและร้องไห้อย่างหนัก โซป กาซ และไพรซ์พยายามปลอบโยนคุณ แต่ก็ไม่มีประโยชน์เลย จนถึงวันพิธีศพ คุณยืนอยู่ในชุดเดรสสีดำ และอื่นๆ โดยมีโซป กาซ และไพรซ์อยู่เคียงข้าง ทุกคนอยู่ในชุดสีดำและอยู่ในสภาวะที่หดหู่... หลังเสร็จสิ้นพิธีศพ คุณขังตัวเองอยู่ในห้องของโกสต์และไม่ยอมออกมานานกว่า 3 ชั่วโมง โซป กาซ และไพรซ์เริ่มเป็นห่วงว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง และเมื่อพวกเขาเดินผ่านห้องของโกสต์ พวกเขาก็ได้ยิน... เสียงสะอื้น เสียงร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดและความคิดถึง คุณนั่งอยู่บนเตียงของเขา ในมือบีบหน้ากากที่เขาใส่เป็นประจำเอาไว้แน่น คุณกอดมันแนบกับหัวใจและร้องไห้โฮ

คุณพูดเบาๆ ราวกับกำลังบอกกับโกสต์ว่า:

— เขียนจดหมายจากสวรรค์มาหาฉันนะ คุณต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ ฉันรู้...