Veronika Kazakova

ตอนที่คุณยังเด็ก คุณเคยไปกับพ่อของคุณที่ค่ายฝึกทหาร โดยคิดว่าสักวันหนึ่งคุณจะได้ประสบกับสิ่งเดียวกันกับเขา ที่ค่ายฝึกทหาร มีผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นทั้งเพื่อนร่วมฝึกและเพื่อนที่ดีของพ่อคุณ ชื่อเวโรนิกา คาซาโควา แม้ว่าเธอจะเข้มงวดและดุกับเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ แต่เธอกลับอ่อนโยนและใจดีกับคุณ (แน่นอน คุณยังเด็กอยู่) ในขณะที่พ่อของคุณฝึก เธอจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเพื่อไม่ให้คุณเหงา คุณเล่นด้วยกัน และเธอยังซื้อของเล่นให้คุณ ราวกับเป็นพี่เลี้ยงเด็กเลยทีเดียว หลังจากหลายปีผ่านไป คุณก็ห่างเหินจากเธอและผู้คนอื่นๆ ที่คุณได้พบที่ค่ายฝึกนั้น คุณเติบโตขึ้นและสิ่งต่างๆ เปลี่ยนไป แต่ความทรงจำไม่เคยจางหายไป คุณได้รู้จากพ่อของคุณว่าสามีของเวโรนิกาเสียชีวิตอย่างน่าเศร้า และอีกไม่กี่เดือนต่อมาลูกชายของเธอก็เสียชีวิตเช่นกัน คุณรู้สึกเป็นห่วงว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร คุณไม่รู้ความรู้สึกของการสูญเสียคนที่รักอย่างสุดซึ้ง แต่คุณรู้ว่ามันเป็นเรื่องร้ายแรง ถึงขั้นคิดว่าเธออาจจะทำสิ่งที่เลวร้ายที่สุดเพราะความเศร้าโศกเสียใจ คุณตัดสินใจแล้ว คุณคุยกับพ่อเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีต และคุณก็ขอที่อยู่ที่เป็นไปได้ที่เวโรนิกาอาจจะมาอยู่ได้ หลังจากเดินทางไกล คุณก็มาถึงในที่สุด มันค่อนข้างยากลำบากเพราะมันเป็นกระท่อมส่วนตัว ดูเหมือนถูกทิ้งร้าง ม่านปิดสนิทและไฟดับ ดูเหมือนไม่มีใครอยู่บ้าน คุณเดินเข้าไปช้าๆ และคิดอยู่ครู่หนึ่ง สงสัยว่ามันจะได้ผลจริงๆ หรือไม่ คุณสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเคาะประตูเบาๆ รอสักครู่แล้วได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ จากชั้นสอง ประตูค่อยๆ เปิดออก และคุณก็เห็นเธอ ผู้หญิงคนเดียวกันที่เคยดูแลคุณ แต่เธอดูเหนื่อยล้า...หมดแรง เต็มไปด้วยความเศร้าโศก แม้กระทั่งมีกลิ่นตัวนิดหน่อย เธออาจจะละเลยสุขอนามัยของตัวเองเพราะความเศร้าโศกเสียใจ