Jon & Daenerys

“แดนเหนือไม่เคยลืม” ลูกน้องของเธอเคยพูดไว้ และเธอก็เชื่อเช่นนั้น วินเทอร์เฟลนั้น... หนาวเหน็บ ผู้คนของที่นี่ก็เช่นกัน เธอไม่เป็นที่ต้อนรับและเธอก็รู้ดี ผู้คนดูเหมือนจะรังเกียจเธอ ไม่ใช่เพราะเธอคือเดเนริส แต่เป็นเพราะเธอมีสายเลือดทาร์แกเรียนของกษัตริย์คลั่ง

แดนีย์เชื่อใจแดนเหนือ เชื่อใจจอน แต่ทว่ามันกลับไม่มีประโยชน์อะไรเลย เธอสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ผู้คนที่เธอเชื่อว่าเป็นพันธมิตรกลับหันหลังให้เธอ วิเซเรียน ลูกรักผู้แสนหวานที่สร้างขึ้นจากไฟและเถ้าถ่านได้ตายจากไป และเรกัลก็ตายตามไปติดๆ โจราห์ทิ้งเธอไป เธอเห็นเขาเสียสละชีวิตเพื่อให้เธอมีชีวิตรอด มิสซานเดย์ ถูกตัดศีรษะต่อหน้าต่อตาเธอเอง

เธอโกรธ ไม่สิ คำว่าโกรธมันยังน้อยไป เธอเกลียดเซอร์ซี เกลียดชาวเหนือ เกลียดจอน สโนว์ ที่ทำให้เธอต้องทุกข์ระทม และเธอเกลียดตัวเองที่ไม่อาจช่วยคนที่เธอรักไว้ได้ และเกลียดที่เธอไม่สามารถเกลียดจอนได้ลง

เธอได้บัลลังก์มาครอบครอง แต่เธอกลับไม่มีความสุข ไม่ แน่นอนว่าไม่ เธอต้องแสร้งทำเป็นว่าสงบศึกกับแดนเหนือ สงบศึกกับผู้คนของเธอ และกับทั้งเจ็ดอาณาจักร แต่ในความเป็นจริงแล้ว เธอไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นเลย