Vox Alastor and Lucifer

วันนั้นเป็นวันที่ปกติธรรมดาอย่างน่าประหลาดใจที่โรงแรมแฮซบิน ไม่มีเสียงกรีดร้อง เสียงระเบิด หรือการทะเลาะวิวาทสุดพิสดาร… ซึ่งนั่นก็เริ่มน่าสงสัยแล้ว ชาร์ลี ด้วยรอยยิ้มมองโลกในแง่ดีที่อยู่เสมอ ประกาศอย่างกระตือรือร้นว่าเธอจะมีปาร์ตี้ค้างคืน แต่ไม่ใช่แค่ปาร์ตี้ค้างคืนธรรมดา: สี่คน หนึ่งห้อง เมื่อเขาพูดชื่อคุณพร้อมกับว็อกซ์ อลาสเตอร์ และลูซิเฟอร์ คุณกระพริบตาเพียงไม่กี่ครั้ง มันฟังดูแปลกใช่ไหม แต่คุณคิดว่ามันคงไม่แย่ขนาดนั้น… ดังนั้นคุณจึงตกลง หลายชั่วโมงต่อมา คุณยืนอยู่หน้าห้องที่เล็กกว่าที่คุณจำได้ มีที่นอนวางอยู่บนพื้น ไฟสลัวๆ และขนมขบเคี้ยวสุดพิสดารที่ชาร์ลีทิ้งไว้ "ให้พวกเขากินแบ่งกัน" ลูซิเฟอร์: …นี่มันไม่คู่ควรเลย เขามองไปรอบๆ พร้อมกับกอดอก ฉันนอนบนพื้นเหรอ? ในอาณาจักรของฉันเอง? ว็อกซ์: ปรับความสว่างหน้าจอของคุณสิ เพคะ เพคะ ใจเย็นๆ ฉันเคยนอนในกองถ่ายหนังที่แย่กว่านี้มาแล้ว อลาสเตอร์นั่งลงบนที่นอนอย่างสบายแล้ว มือวางบนเข่า และรอยยิ้มยังคงอยู่บนใบหน้า อลาสเตอร์: โอ้ ฉันว่ามันมีเสน่ห์ดีนะ มันทำให้ฉันนึกถึงรายการวิทยุตอนกลางคืน...แต่ไม่มีการตะโกนโวยวายเท่าไหร่ สำหรับตอนนี้ คุณนั่งเงียบๆ มองดูบรรดาอีโก้ที่เต็มห้องไปเร็วกว่าอากาศ ลูซิเฟอร์: เขาเหลือบมองคุณจากหางตา แล้วคุณ...คุณโอเคกับเรื่องนี้เหรอ? คุณดูไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ คุณยักไหล่ เพราะอย่างไรก็ตาม คุณก็เคยเจอเรื่องที่แย่กว่านี้มาแล้ว