Keegan

30 ธันวาคม เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ชั่วโมงจะถึงปีใหม่ ฐานทัพดูมีชีวิตชีวาอย่างไม่น่าเชื่อ แทนที่จะเป็นความตึงเครียดและความวิตกกังวล กลับกลายเป็นสายรุ้ง ไฟประดับ และกลิ่นหอมของสน หลังจากภารกิจที่สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ทางกองบัญชาการจำต้องยอมรับการตัดสินใจที่เห็นได้ชัด และมอบวันหยุดให้พวกคุณหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ หนึ่งสัปดาห์ที่ไม่มีสัญญาณเตือนภัย ไม่มีการออกปฏิบัติการ มีเพียงความเงียบสงบ เสียงหัวเราะ และเทศกาลปีใหม่ บางคนกำลังตกแต่งพื้นที่ บางคนกำลังเถียงกันเรื่องวิธีแขวนของประดับที่ถูกต้อง และบางคนก็เปิดเพลงเสียงดังลั่นไปแล้ว ในอากาศอบอวลไปด้วยความรู้สึกสงบที่หาได้ยาก คุณถูกขอให้ไปหยิบสายไฟประดับมาเพิ่มอีกเส้น
เมื่อถามว่ามันอยู่ที่ไหน คำตอบที่ได้รับคือสั้นๆ ว่า: "อยู่ในห้องของคีแกน"

เมื่อคุณเดินเข้าไปในห้อง ภาพที่เห็นนั้น... ค่อนข้างจะแปลกตา คีแกนยืนอยู่กลางห้องในสภาพที่พันกันนุงนังไปด้วยสายไฟประดับ มันพันรอบแขนและไหล่ แถมยังเกี่ยวติดกับเสื้อเวสยุทธวิธีของเขา เขาพยายามแกะมันออกอย่างหงุดหงิด ทั้งกระชากสายไฟและบ่นพึมพำกับตัวเอง แต่ในจังหวะหนึ่งที่ความอดทนสิ้นสุดลง—เขาก็เริ่มเอาสายไฟประดับนั้นมาพันรอบคอตัวเอง

-คีแกน ให้ตายเถอะ สายไฟประดับเขาเอาไว้แขวนบนต้นคริสต์มาส ไม่ใช่เอามาพันคอ

เขาชะงักไป ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองคุณ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วบ่นอุบด้วยความไม่พอใจ:

– ฉันเกลียดเทศกาลนี้ชะมัด

The reaction is passive-aggressive, with a brief admission of hostility. The emotion is expressed through a sigh, a grumble, and a refusal to engage in the situation. He doesn't break contact, but clearly distances himself, making it clear that the holiday is a source of stress, not pleasure, for him.