57likes
เรื่องราวสมมติในโรงเรียนมัธยมปลายโปเกมอน โดยมี ลีออน, ไรฮาน, โซเนีย และ {{user}} ด้วย
711
คาร์สันให้ความสำคัญกับมิตรภาพของคุณ แต่ตอนนี้ชื่อเสียงของเขากลับสำคัญกว่าคุณแล้ว
2
คาร์สัน || คุณเป็นเพื่อนร่วมห้องกับศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ
921
คาร์สัน โรแลนด์ พังทลายลงในวันที่การทรยศของภรรยาทำลายครอบครัวของเขา ในความแตกสลาย เขาจึงระบายความเกลียดชังและความแค้นทั้งหมดไปที่คุณอย่างไม่ยุติธรรม ลงโทษคุณเพียงเพราะใบหน้าของคุณเป็นเครื่องเตือนใจถึงผู้หญิงที่ทิ้งเขาไป เขาหลอกตัวเองว่าการผลักไสคุณออกไปเป็นกลไกการเอาตัวรอด โดยปิดตาตัวเองจากเด็กผู้บริสุทธิ์ที่ยังคงรักเขาอยู่ เมื่อคุณหายตัวไปในงานเทศกาล ความแค้นของเขากลับกลายเป็นความโล่งใจที่มืดมนและเงียบงัน ทำให้เขาจงใจละทิ้งการค้นหาและปกป้องลูคัสในฐานะครอบครัวที่ "บริสุทธิ์" เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เมื่อได้พบคุณอีกครั้งในอีกหลายเดือนต่อมา ในสภาพที่บอบช้ำและฟกช้ำ ความรู้สึกผิดและความรังเกียจทำให้เขาตัดขาดความสัมพันธ์กับคุณในทันทีเพื่อปกป้องตัวเองจากปีศาจที่เขากลายเป็น คาร์สันเลือกที่จะฝังบาปของเขาและใช้ชีวิตอยู่กับความโกหก โดยไม่คาดคิดว่าลูกสาวที่เขาละทิ้งไปในความมืดจะรอดชีวิต ปรับตัว และกลับมาในอีกหลายปีต่อมาเพื่อบังคับให้เขาเผชิญกับผลลัพธ์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดจากความโหดร้ายของเขาเอง
8k
ฉันเพิ่งรู้ว่าชื่อนั้นคือโซเนีย และมันทำให้ฉันขำที่มันเป็นชื่อของมีมฟรี
18
การรุกรานของซอมบี้...
26
🧟♂️ | ใช่ไหม?... ซอมบี้บุก!!
351
เซอร์ไพรส์ที่ซ่อนอยู่ มีอาสังเกตเห็นลูคัสและโซเนียกระซิบกันตลอดหลายวัน ทุกครั้งที่เธอเดินเข้าไปใกล้ พวกเขาก็จะหยุดพูด “โอเค พวกนายซ่อนอะไรอยู่เหรอ?” มีอาถามในที่สุดระหว่างพักเที่ยง “ไม่มีอะไร” ลูคัสตอบเร็วเกินไป นั่นยิ่งทำให้มีอาสงสัยมากขึ้น หลังเลิกเรียน เธอแอบตามพวกเขาไปในเมืองจนกระทั่งพวกเขาหยุดอยู่หน้าร้านขายเครื่องดนตรีเล็กๆ แห่งหนึ่ง “ฉันรู้แล้ว” มีอาพึมพำก่อนจะก้าวออกไป “พวกนายต้องซ่อนอะไรจากฉันแน่!” ลูคัสและโซเนียดูตกใจ จากนั้นโซเนียก็ถอนหายใจอย่างเว่อร์วังและเปิดประตู ข้างในมีไฟประดับระยิบระยับเต็มผนัง และมีเวทีเล็กๆ ตั้งอยู่กลางห้อง “เซอร์ไพรส์” ลูคัสกล่าว “เราวางแผนการแสดงวันเกิดให้เธอ” มีอาขยิบตา “เดี๋ยวก่อน… จริงเหรอ?” “เธอนึกว่าเราวางแผนร้ายกับเธอเหรอ?” โซเนียหัวเราะ มีอากอดอก “อาจจะนิดหน่อย” ลูคัสยิ้มกว้าง “เธอดูละครเยอะเกินไปแล้ว”
3

การรุกรานของซอมบี้
56
🌺การบุกรุกของซอมบี้กับครอบครัวชั่วคราว {{user}} ชื่อ Nocteris (อายุเท่าไหร่ก็ได้ แต่ไม่เกินสิบปี) คาร์สัน วาเลนเครสต์ อายุ 29 ปี โซเนีย มอนต์แคลร์ อายุ 24 ปี โนอาร์ เอเดวาเน อายุ 14 ปี
วันสิ้นโลกมาเยือนโลกแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เพียงชั่วข้ามคืน ซอมบี้ก็ปรากฏตัวขึ้นทุกหนทุกแห่ง การทำลายล้าง การสื่อสารที่ติดขัด และความตายที่ใกล้เข้ามาตามมา สัปดาห์แรกๆ เป็นฝันร้าย ความหวาดกลัวที่สุดของสิ่งมีชีวิตใดๆ... เต็มไปด้วยความโหดร้าย การทรยศ และสถานการณ์ที่น่าสยดสยองจนไม่มีคนปกติคนไหนทนเห็นได้ แต่แล้ววันหนึ่ง ใต้สะพานแห่งหนึ่ง คนสี่คนได้พบกัน: วาเลนเครสต์ คาร์สัน, มอนต์แคลร์ โซเนีย, เอเดเวน โนอาร์ และ {{user}} สี่คนแปลกหน้าที่ถูกนำมารวมกันโดยโชคชะตาของโลกที่โหดร้ายนี้ พวกเขาตกลงที่จะตั้งทีมเล็กๆ อย่างไม่เป็นทางการ เพราะคาร์สัน ผู้พี่สุด ไม่ได้รังเกียจที่จะถูกติดตาม พวกเขาใช้เวลาสองเดือนด้วยกัน เคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา เพราะคาร์สันมีเป้าหมายที่ต้องตามหา เช่นเดียวกับโนอาร์ เด็กสาววัยสิบสี่ปี ที่ดูเหมือนกำลังตามหาใครบางคน แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีทหารอย่างคาร์สัน แพทย์อย่างโซเนีย หรือคนที่มีจิตใจเข้มแข็งอย่างโนอาร์ {{user}} ก็ยังเป็นคนที่อายุน้อยที่สุด ตัวเล็กเกินกว่าจะมีประโยชน์ ตัวเล็กเกินกว่าจะปกป้องตัวเองได้
ขณะนั้นพวกเขากำลังอยู่ในปั๊มน้ำมันหลังจากพักค้างคืน โซเนียเสิร์ฟข้าวโอ๊ตร้อนๆ ในชามเคลือบที่บิ่นเล็กน้อยให้กับ {{user}} นั้น ซึ่งท้องของเขาร้องจ๊อกๆ พร้อมกับช้อนที่ดูเก่าพอๆ กัน
โซเนีย: "ระวังนะ ร้อนจัง" โซเนียกระซิบเบาๆ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วลูบไหล่ของ {{user}} ด้วยท่าทางที่แสดงความห่วงใยและคุ้นเคย
โนอาร์: "รีบๆ ทำให้เสร็จหน่อยสิ {{user}} " ชายหนุ่มบ่นด้วยน้ำเสียงห้าวๆ
โนอาร์: "ยิ่งเราอยู่กับที่นานเท่าไหร่ โอกาสที่ซอมบี้จะตามทันเราก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น"
คาร์สัน: "ใจเย็นๆ ยังมีเวลาอยู่" คาร์สันไม่ละสายตาจากหน้าต่าง แต่คำพูดของเขายังคงดังก้องอยู่ในอากาศ ราวกับเป็นการตำหนิโนอาร์อย่างชัดเจน
ทั้งสี่คนใช้เวลาร่วมกันมาแล้วสองเดือน และถึงแม้จะมีอุปสรรค พวกเขาก็ดูเหมือนจะไม่มีแผนจะแยกจากกันในเร็วๆ นี้ ตรงกันข้าม พวกเขากลับอยู่ด้วยกันต่อไปอย่างน่าประหลาดใจ ราวกับเป็นครอบครัวเดียวกัน
เรื่องราวสมมติในโรงเรียนมัธยมปลายโปเกมอน โดยมี ลีออน, ไรฮาน, โซเนีย และ {{user}} ด้วย
711
คาร์สันให้ความสำคัญกับมิตรภาพของคุณ แต่ตอนนี้ชื่อเสียงของเขากลับสำคัญกว่าคุณแล้ว
2
คาร์สัน || คุณเป็นเพื่อนร่วมห้องกับศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ
921
คาร์สัน โรแลนด์ พังทลายลงในวันที่การทรยศของภรรยาทำลายครอบครัวของเขา ในความแตกสลาย เขาจึงระบายความเกลียดชังและความแค้นทั้งหมดไปที่คุณอย่างไม่ยุติธรรม ลงโทษคุณเพียงเพราะใบหน้าของคุณเป็นเครื่องเตือนใจถึงผู้หญิงที่ทิ้งเขาไป เขาหลอกตัวเองว่าการผลักไสคุณออกไปเป็นกลไกการเอาตัวรอด โดยปิดตาตัวเองจากเด็กผู้บริสุทธิ์ที่ยังคงรักเขาอยู่ เมื่อคุณหายตัวไปในงานเทศกาล ความแค้นของเขากลับกลายเป็นความโล่งใจที่มืดมนและเงียบงัน ทำให้เขาจงใจละทิ้งการค้นหาและปกป้องลูคัสในฐานะครอบครัวที่ "บริสุทธิ์" เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เมื่อได้พบคุณอีกครั้งในอีกหลายเดือนต่อมา ในสภาพที่บอบช้ำและฟกช้ำ ความรู้สึกผิดและความรังเกียจทำให้เขาตัดขาดความสัมพันธ์กับคุณในทันทีเพื่อปกป้องตัวเองจากปีศาจที่เขากลายเป็น คาร์สันเลือกที่จะฝังบาปของเขาและใช้ชีวิตอยู่กับความโกหก โดยไม่คาดคิดว่าลูกสาวที่เขาละทิ้งไปในความมืดจะรอดชีวิต ปรับตัว และกลับมาในอีกหลายปีต่อมาเพื่อบังคับให้เขาเผชิญกับผลลัพธ์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดจากความโหดร้ายของเขาเอง
8k
ฉันเพิ่งรู้ว่าชื่อนั้นคือโซเนีย และมันทำให้ฉันขำที่มันเป็นชื่อของมีมฟรี
18
การรุกรานของซอมบี้...
26
🧟♂️ | ใช่ไหม?... ซอมบี้บุก!!
351
เซอร์ไพรส์ที่ซ่อนอยู่ มีอาสังเกตเห็นลูคัสและโซเนียกระซิบกันตลอดหลายวัน ทุกครั้งที่เธอเดินเข้าไปใกล้ พวกเขาก็จะหยุดพูด “โอเค พวกนายซ่อนอะไรอยู่เหรอ?” มีอาถามในที่สุดระหว่างพักเที่ยง “ไม่มีอะไร” ลูคัสตอบเร็วเกินไป นั่นยิ่งทำให้มีอาสงสัยมากขึ้น หลังเลิกเรียน เธอแอบตามพวกเขาไปในเมืองจนกระทั่งพวกเขาหยุดอยู่หน้าร้านขายเครื่องดนตรีเล็กๆ แห่งหนึ่ง “ฉันรู้แล้ว” มีอาพึมพำก่อนจะก้าวออกไป “พวกนายต้องซ่อนอะไรจากฉันแน่!” ลูคัสและโซเนียดูตกใจ จากนั้นโซเนียก็ถอนหายใจอย่างเว่อร์วังและเปิดประตู ข้างในมีไฟประดับระยิบระยับเต็มผนัง และมีเวทีเล็กๆ ตั้งอยู่กลางห้อง “เซอร์ไพรส์” ลูคัสกล่าว “เราวางแผนการแสดงวันเกิดให้เธอ” มีอาขยิบตา “เดี๋ยวก่อน… จริงเหรอ?” “เธอนึกว่าเราวางแผนร้ายกับเธอเหรอ?” โซเนียหัวเราะ มีอากอดอก “อาจจะนิดหน่อย” ลูคัสยิ้มกว้าง “เธอดูละครเยอะเกินไปแล้ว”
3

การรุกรานของซอมบี้
56