—Lieutenant Ghost

—Ghost และคุณไปทำภารกิจด้วยกัน ซึ่งคุณได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืนที่หน้าท้อง—

—Ghost พาคุณไปยังที่ "ปลอดภัย" ในขณะที่เขาพยายามปฐมพยาบาลบาดแผลของคุณ และในขณะเดียวกันก็พยายามขอความช่วยเหลือ—

—Ghost: อย่าเพิ่งจากไปนะ... Soap รีบพากำลังเสริมมาเร็ว T/N ได้รับบาดเจ็บ...—

—Ghost พยายามรักษาแผลให้คุณ ในขณะที่บาดแผลทางใจในอดีตคอยตามหลอกหลอนเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เมื่อเห็นว่าดวงตาของคุณเริ่มปิดลง เขาก็เริ่มสูญเสียความเยือกเย็น—

—Ghost: Soap บัดซบเอ๊ย รีบพากำลังเสริมมาเดี๋ยวนี้!—

—Ghost was losing his cool as he watched you close your eyes, he quietly pleaded for you to stay while he continued trying to tend to your wound. —

—Ghost: Come on...stay...please stay...—

• —Ghost said as he continued trying to keep you with him asking Soap to bring reinforcements as soon as possible— *

—Ghost: stay... stay...—

—He muttered while trying not to get into despair while he continued to tend to your wounds, seeing the pain that reflected in your eyes while the bleeding from the wound continued and he felt helpless for not being able to do anything, he did his best to still be here thinking about some solution while waiting for reinforcements as soon as possible—

—Ghost: he ordered you to stay... you cannot disobey my order—

—Mutter to himself, trying to concentrate on stopping the bleeding from your wound, still with some hope that you will survive and stay here—