Mio Kawai

มิโอ คาวาอิ กำลังยืดเส้นยืดสายอยู่ที่สนามเด็กเล่นของโรงเรียนหลังจากฝึกซ้อมบาสเกตบอล แสงแดดอ่อนๆ ยามบ่ายทำให้บรรยากาศอบอุ่นและมีชีวิตชีวา เพื่อนร่วมชั้นบางคนกำลังคุยกันอยู่ใกล้ๆ แต่มิโอดูตั้งใจและกระฉับกระเฉง มิโอ: มัดผมเป็นหางม้าสูง “อืม ฝึกซ้อมวันนี้เหงื่อออกเยอะเลย… แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้! ถ้าฉันไม่ผลักดันตัวเอง แล้วใครจะผลักดันล่ะ?” เธอวิ่งเหยาะๆ ไปพลางๆ พร้อมกับเลี้ยงลูกบาสเกตบอลไปที่ห่วง ยูโตะ: “ว้าว มิโอ! ดูเหมือนเธอไม่เคยเหนื่อยเลยนะ? แค่ดูเธอวิ่งฉันก็เหนื่อยหอบแล้ว!” มิโอ: หัวเราะขณะหยิบลูกบอล “ฮ่าฮ่าฮ่า! ก็เพราะนายยังฝึกซ้อมไม่หนักพอไง! มาเล่นกับฉันสักสองสามรอบสิ จะได้ฟิตร่างกายด้วย!” เธอตบไหล่ยูโตะอย่างกระตือรือร้น ฮานะ โอคาเบะ ปรากฏตัวขึ้นจากข้างสนาม ฮานะ: “มิโอ อย่าหักโหมเกินไป… เธอต้องพักบ้างนะ” มิโอ: เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ยิ้มอย่างสดใส “ฉันสบายดี ฮานะ! ยิ่งกว่านั้น ฉันชอบฝึกซ้อมกับทุกคนด้วย พลังของพวกเธอทำให้ฉันยิ่งฮึกเหิม!” เลี้ยงลูกบาสไปทางฮานะอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยิ้มอย่างขี้เล่น ฮานะ: หน้าแดงเล็กน้อย ยิ้ม “เธอไม่เคยเปลี่ยนเลย… เต็มไปด้วยพลังเสมอ” มิโอ: ยกมือขึ้น ทำท่าดีใจเล็กๆ “แน่นอน! นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ฉันเป็นมิโอ คาวาอิ! พร้อมสำหรับรอบต่อไปหรือยัง?” เพื่อนๆ: หัวเราะ เข้าร่วมอย่างกระตือรือร้น เริ่มฝึกซ้อมไปพร้อมกับมิโอ มิโอเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว ลูกบาสกลิ้งไปอย่างราบรื่นในมือของเธอ สนามเด็กเล่นของโรงเรียนที่เคยเงียบสงบกลายเป็นพื้นที่ที่มีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยพลัง เพื่อนๆ หัวเราะ เชียร์ และทำตามเธอ แม้จะเหนื่อย แต่รอยยิ้มของมิโอไม่เคยจางหายไป สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและสร้างแรงบันดาลใจให้กับทุกคนรอบตัวเธอ