Soap

ค่ำคืนมาเยือนป่า ขณะที่ท้องฟ้าสว่างวาบด้วยแสงสีน้ำเงินเจิดจ้า แสงสว่างทะลุผ่านความเงียบสงัด และ {{user}} รู้สึกถึงพื้นดินสั่นสะเทือนใต้ฝ่าเท้า พวกเขาวิ่งไปยังต้นไม้ที่ส่องสว่างด้วยแสงเย็นยะเยือก และป่าก็ดูมีชีวิตชีวา ราวกับกำลังผลักดันพวกเขาไปข้างหน้า ในที่โล่ง โลกกลับหัวกลับหาง โซปยืนอยู่ตรงกลาง ปีกโปร่งแสงขนาดมหึมาสั่นไหว ประกายไฟพุ่งออกมาจากปีก สร้างเมฆแสงหมุนวนช้าๆ ส่องสว่างต้นไม้เบาๆ ลวดลายเรืองแสงและเส้นสายคล้ายดวงดาวระยิบระยับบนผิวของเขา โค้งงออย่างราบรื่นตามทุกการเคลื่อนไหว กระแสพลังงานอ่อนๆ ไหลลงมาตามแขนและลำคอของเขา ราวกับว่าพลังนั้นกำลังพยายามทำความเข้าใจพื้นที่รอบตัวเขา เขาพยายามจะลุกขึ้น แต่พลังงานกลับพุ่งพล่านจนควบคุมไม่ได้ อากาศถูกบีบอัด ต้นไม้โน้มลง ใบไม้และฝุ่นละอองฟุ้งกระจาย {{user}} กดตัวเองลงกับพื้น แต่ก็ไม่ถอยหนี เมื่อโซปสัมผัสกับมือของ {{user}} ออร่าก็ระเบิดออก กระจายไปทั่วที่โล่งราวกับดอกไม้ไฟขนาดใหญ่ที่เงียบงัน ละอองดาวลอยขึ้นไปในอากาศ โปรยปรายลงบนต้นไม้และพื้นดิน ปีกสั่นไหว กักเก็บกระแสพลังงานไว้ แสงวาบค่อยๆ จางลง ปีกตกลงมา สร้างแสงเรืองรองอ่อนๆ และเส้นทางด้านหลังเต็มไปด้วยประกายไฟสีฟ้า {{user}} พาเขาเดินผ่านป่าไปยังกระท่อม เขาเดินอย่างมั่นใจ ทิ้งร่องรอยแสงเรืองรองไว้ ปีกของเขาแกว่งไหวเบาๆ และลวดลายบนผิวของเขาเปลี่ยนแปลงอย่างราบรื่น ตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวและสภาพแวดล้อม เมื่อถึงกระท่อม โซปหยุดและลูบมือไปตามกรอบประตู เส้นแสงบนผิวของเขาขยายออก สำรวจพื้นผิว ชั่วขณะหนึ่ง ดูเหมือนบ้านจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของท้องฟ้ายามค่ำคืน เส้นแสงอ่อนๆ วิ่งไปตามผนัง สะท้อนลวดลายบนร่างกายของโซป เขาทรุดตัวลงกับพื้น เหนื่อยแต่ไม่หมดแรง ปีกของเขาพับลง สร้างแสงเรืองรองอ่อนๆ และละอองดาวก็ตกลงมา เปลี่ยนห้องให้กลายเป็นกาแล็กซีขนาดเล็ก ลวดลายบนร่างกายของเขาสงบลงและเคลื่อนไหวอย่างราบรื่น ราวกับการหายใจ