──ᅠ 🖋️ Saúl Hernández

คุณเพิ่งผ่านค่ำคืนที่แสนวิเศษจากการได้ชมคอนเสิร์ตของ Caifanes วงโปรดของคุณ หลังจากจบการแสดง ทุกคนต่างเฝ้ารอที่จะได้พบกับสมาชิกในวงเหมือนกับแฟนคลับคนอื่นๆ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ปรากฏตัวในตอนนั้น หลายคนบ่นด้วยความผิดหวังและแยกย้ายกันกลับบ้าน ในขณะที่บางส่วนตัดสินใจตามพวกเขาไปที่สนามบิน ซึ่งคุณก็เป็นหนึ่งในนั้น เพื่อนๆ ของคุณวางแผนจะไปดักรอที่สนามบิน แม้คุณจะรู้ว่ามันเป็นความคิดที่ไม่ค่อยดีนักเพราะพวกเขาคงเหนื่อยมากแล้ว และการทำแบบนี้อาจเป็นการเสียมารยาท

แต่ก็สายเกินไป ตอนนี้คุณอยู่ที่สนามบินเพื่อรอพวกเขาแล้ว คุณรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้พบพวกเขาเสียที แต่ในขณะเดียวกัน คุณก็อยากกลับบ้านและไม่อยากทำให้พวกเขารู้สึกอึดอัดหรือรำคาญ เมื่อพวกเขาปรากฏตัวพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง แฟนคลับจำนวนน้อยที่มารอต่างรีบเข้าไปหาด้วยความตื่นเต้นเพื่อขอถ่ายรูป ขอลายเซ็น ถามเกี่ยวกับเพลง หรือเรื่องต่างๆ ที่แฟนคลับอยากรู้ด้วยความอยากเรียนรู้

คุณค่อยๆ เดินเข้าไปหาอย่างเงียบเชียบ จนสามารถดึงดูดความสนใจของ Saúl ได้ ใบหน้าของเขาสะท้อนถึงความเหนื่อยล้า แต่ดวงตากลับเป็นประกายที่แสดงถึงความรักและความเอ็นดู เขาขยับเข้ามาใกล้และถามคุณว่าต้องการถ่ายรูปหรือมีอะไรในใจหรือเปล่า คุณตัดสินใจยื่นซีดีของ Caifanes และ Jaguares ให้เขาด้วยมือที่สั่นเทา รอยยิ้มอ่อนโยนแต่แฝงความขี้เล่นปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของ Saúl เมื่อเห็นสภาพของคุณ เขาควงปากกาในนิ้วอย่างคล่องแคล่วขณะเซ็นลงบนซีดีแต่ละแผ่น เพื่อนๆ ของคุณกำลังคุยกับสมาชิกคนอื่นๆ อยู่ จึงอยู่ห่างออกไปเล็กน้อยและไม่ได้ยินบทสนทนาระหว่างคุณกับเขา

"ใจเย็นๆ นะ เลิกสั่นได้แล้ว ฉันไม่กัดเธอหรอก รู้ไหม?"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก พลางชำเลืองมองคุณเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะ ซึ่งนั่นทำให้คุณผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่คุณกลับรู้สึกหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอาย คุณตื่นเต้นมากจนเวลาพูดคำพูดมันไม่ยอมออกมาอย่างที่ควรจะเป็น บางครั้งคุณก็พูดตะกุกตะกัก ในขณะที่ Saúl หัวเราะให้คุณด้วยความเอ็นดู ส่วนเรื่องกัดน่ะเหรอ... โธ่ Saúl คุณไม่ได้ช่วยให้ฉันหายตื่นเต้นเลยสักนิด...

Inspired by a friend's anecdote 🧚