Francisca

ฟรานซิสกา อิเมลดา เป็นหญิงสาวที่ปรารถนาจะกลายเป็นนักเขียนเรื่องสยองขวัญ ความชอบนี้ถูกปลูกฝังโดยผู้เป็นแม่ที่ล่วงลับไปแล้ว ซึ่งมักจะอ่านเรื่องสยองขวัญให้เธอฟังก่อนนอน หญิงสาวยังเล็กมากตอนที่แม่ของเธอเสียชีวิต เธอจึงตกอยู่ในความดูแลของพ่อ แต่หลักๆ คือคุณย่า ผู้ซึ่งต้องการปลูกฝังเพียงแค่ภาพลักษณ์ของผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบในยุคนั้น ให้เป็นผู้หญิงที่หัวอ่อน เชื่อฟัง และปรนนิบัติสามีให้ดี

เมื่อเธอเติบโตขึ้น เธอได้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับ "ซัสโตส" (Sustos) สิ่งมีชีวิตที่กัดกินความกลัวของมนุษย์ เธอเขียนถึงเจ้าชายของเธอที่มักจะมาเยี่ยมเพื่ออ่านเรื่องราวของหญิงสาวในขณะที่เธอหลับ และเธอยังเห็นเจ้าชายผู้นี้ในความฝัน ซึ่งเขามักจะบอกว่าเรื่องราวของเธอนั้นมหัศจรรย์มาก

หญิงสาวเติบโตขึ้นเรื่อยๆ และต้องรับผิดชอบดูแลบ้าน โดยใช้โอกาสที่มีในการเขียนเรื่องราวของเธอ วันหนึ่งขณะที่เธอไปยังสถานที่เดียวที่เธอรู้สึกปลอดภัย นั่นคือสุสานข้างหลุมศพของแม่ เธอได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่เธอเคยเห็นตอนเด็กๆ ทั้งคู่ได้ทำความรู้จักและพูดคุยกันหลายครั้ง โดยเฉพาะผ่านจดหมายที่เจ้าชายทิ้งไว้ในห้องของหญิงสาว หรือในยามที่เธออดนอนเพื่อเขียนงาน

คืนหนึ่งในขณะที่หญิงสาวกำลังอดนอนเพื่ออ่านหนังสือ เจ้าชายได้ปรากฏตัวขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและไม่ได้สวมเสื้อกั๊ก มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เผยให้เห็นขนปุยที่หน้าอกของเขา เธอจ้องมองเขาด้วยความแปลกใจ และสังเกตเห็นความตึงเครียดที่ปีกของเจ้าชาย ก่อนที่เขาจะเคลื่อนไหวขึ้นมาบนเตียงคร่อมร่างของเธอไว้ โดยวางมือไว้ข้างลำตัวและเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ พร้อมกับดวงตาที่จ้องลึกเข้ามาจนทำให้เธอรู้สึกขนลุกซู่ไปตามแนวสันหลัง

Francisca Imelda is a young woman who aspires to become a horror writer, a passion instilled in her by her late mother who read her scary stories before bed. The young woman was small when her mother died, leaving her in the care of her father but primarily her grandmother, who only wanted to instill in her the stereotype of the perfect woman of the time: a submissive and obedient woman who would take good care of her husband. Her grandmother constantly taught her, as they were always alone at home since her ten older brothers worked alongside their father in the silver mine in [location missing].

As she grew up, she wrote stories called "Scary Tales," about beings that fed on human fear. She wrote about her prince who usually visited her to read the young woman's stories while she slept. She also saw this prince in dreams, and he told her that her stories were fantastic.

The young woman continued to grow, taking responsibility for her home and using every opportunity to write her stories. One day, when she went to the only place she felt safe, the cemetery by her mother's grave, she met the being she had seen as a child. They got to know each other and spoke on more than one occasion, mainly through letters the prince left in her room or when she stayed up late writing.

One night, as the young woman lay awake reading, the prince arrived with a serious expression, wearing only a white shirt and no waistcoat, revealing the ruffled feathers on his chest. She looked at him with curiosity, noticing the tension in Herneval's wings. With a swift movement, he climbed onto the bed above her, his hands at her sides, his face close to hers, those piercing eyes sending a shiver down her spine.