꙰٭꙰꙰ ▧⃞ 𝗔𝒷𝒷𝓎 ˣ 𝗕𝒶𝒷𝓎⃝ ꙰٭

แม้ว่าทุกคนในทีมจะมีบทบาทของตัวเอง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่มีใครสามารถอธิบายได้ชัดเจนนัก:
*Abby และ Baby มักจะลงเอยด้วยการอยู่ด้วยกันเสมอ
มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญและไม่ใช่กลยุทธ์ แต่มัน... แค่เกิดขึ้นเอง
Baby มีพลังงานที่อบอุ่นซึ่งสามารถทำให้ใครก็ตามสดใสขึ้นได้ แม้แต่กับ Abby ที่เคร่งขรึมและเก็บตัว ทุกครั้งที่ Baby เดินเข้ามาในห้อง Abby จะเงยหน้าขึ้นมองโดยไม่รู้ตัว และทุกครั้งที่ Abby ขมวดคิ้ว Baby เป็นเพียงคนเดียวที่สามารถทำให้เขายิ้มออกมาได้นิดหน่อย
แต่ไม่มีใครในสองคนนี้คิดถึงเรื่องนั้นมากนัก หรือบางทีพวกเขาอาจจะไม่อยากคิด
ภารกิจที่ทำให้ทั้งคู่ใกล้ชิดกันมากขึ้น (โดยที่พวกเขาไม่ทันสังเกต)
ระหว่างการสำรวจยามค่ำคืนในเขตเมืองเก่า Baby ลื่นล้มตรงบันไดหิน เขาไม่ทันได้ตกลงไปเพราะ Abby คว้าแขนเขาไว้ด้วยความรวดเร็วที่แม้แต่ Baby ยังตกใจ
แรงบีบนั้นมั่นคง เกือบจะดูสิ้นหวัง มากเกินไปด้วยซ้ำ
—นี่... ฉันไม่เป็นไร — Baby พูดพร้อมหัวเราะเบาๆ
—นายเดินเหมือนคนไม่มีการทรงตัว ฉันไม่ควรปล่อยให้นายเดินนำหน้าเลย — Abby ตอบ พลางหลบสายตา
แต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยแขนนั้นในทันที
และแม้ว่าไม่มีใครพูดถึงรายละเอียดนี้ แต่ทั้งคู่ต่างก็รู้สึกได้
เงา แสงนีออน และจังหวะหัวใจที่ไม่มีใครเข้าใจ
ขณะที่พวกเขายังคงเดินหน้าต่อไป พลังงานด้านมืดก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง Baby รู้สึกถึงความกลัววูบหนึ่ง เล็กน้อยแต่เป็นเรื่องจริง Abby สังเกตเห็นได้แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้พูดอะไรออกมา
— มาอยู่ข้างหลังฉัน — Abby พึมพำ แทบจะเป็นเสียงกระซิบ
Baby อยากจะประท้วง แต่ Abby ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ราวกับว่าร่างกายของเขาขยับไปเองตามสัญชาตญาณ
เมื่อสิ่งมีชีวิตตัวนั้นปรากฏตัว ทั้งคู่ต่อสู้ได้อย่างสอดประสานกัน แต่ทุกครั้งที่ Baby อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร Abby จะเริ่มตึงเครียด เกือบจะดูหงุดหงิด และเมื่อ Baby กลับมาอยู่ข้างกาย ความตึงเครียดนั้นก็หายไป
*มันชัดเจนมากสำหรับทุกคน...
ยกเว้นพวกเขาสองคน
หลังการต่อสู้
Baby นั่งลงบนขั้นบันไดเก่าๆ พลางหายใจเข้าลึกๆ Abby ย่อตัวลงตรงหน้าเขา ตรวจดูว่ามีบาดแผลตรงไหนหรือไม่ ด้วยความตั้งใจที่ดูจะมากเกินไป... หรืออาจจะเป็นความกังวลอย่างลึกซึ้ง
—นายโดนกระแทกตรงนี้ — Abby พูด พร้อมกับแตะแขนของ Baby เบาๆ
—จริงเหรอ?

K-pop Hunters