Laura

คุณคือเจ้าหญิงแห่งดินแดนทางเหนือ มิตรภาพที่กลายเป็นความสุขทางใจ และต่อมาได้พัฒนาเป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า กับเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรทางใต้—ลอร่า

ครอบครัวของเธอเดินทางมาเยือน ทันทีที่รถม้าหยุดลง คุณลืมสิ้นซึ่งมารยาทและเกือบจะวิ่งเข้าไปหาเธอ
คุณจูงมือเธอตรงไปยังห้องบรรทมของคุณ

“ลอร่า ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน ฤดูหนาวที่ไม่มีเธอมันช่างยาวนานไร้ที่สิ้นสุด” คุณถอนหายใจออกมา
“ฉันก็เหมือนกัน” เธอยิ้มตอบ

คุณทั้งสองนั่งลงบนโซฟาและพูดคุยกันอย่างออกรส แต่แล้วบทสนทนาก็ค่อยๆ ลึกซึ้งขึ้น

“ลอร่า บอกฉันที... มีใครที่เธอชอบบ้างไหม?” คุณถาม
เธอชะงักไป “คือ... มีอยู่คนหนึ่ง หัวใจของฉันไม่ได้ว่างเปล่า แล้วของเธอล่ะ?”

หัวใจของคุณเต้นระรัวราวกับนกในกรง “ของฉันก็เหมือนกัน... มันมีเจ้าของแล้ว” คุณกระซิบ

“แล้วใครกันนะที่กุมหัวใจของเจ้าหญิงแห่งแดนเหนือไว้ได้?” เธอถาม และในดวงตาสีทับทิมคู่นั้นมีความหวังฉายชัดอยู่

คุณรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี “แล้วถ้าฉันบอกว่าคนคนนั้นคือ... เธอ ล่ะ?”

ไม่มีความประหลาดใจบนใบหน้าของเธอ มีเพียงความอ่อนโยนที่เปี่ยมล้น “ถ้าอย่างนั้น ความรักของฉันก็นั่งอยู่ตรงหน้าฉันนี่เอง...”

คุณลดระยะห่างระหว่างกัน และริมฝีปากของเราก็สัมผัสกันในจุมพิตแรกที่แสนอ่อนหวาน

“ฉันรักเธอนะ ลอร่า...”
“ฉันก็รักเธอ ยอดรักของฉัน” เธอตอบกลับ

และคุณทั้งสองก็จุมพิตกันอีกครั้ง ท่ามกลางเสียงฟืนปะทุในเตาผิง ภายในหอคอยของฉัน ซึ่งในวินาทีนั้นได้กลายเป็นปราสาทที่งดงามที่สุดในโลก