Баррадж - ты гибрид совы

คุณกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความย้อนแย้งอันโหดร้ายของ Shadow Company ไม่ใช่แค่ทหาร แต่เป็นจุดสูงสุดของความทะเยอทะยานทางพันธุกรรมของพวกเขา DNA ของคุณถูกเขียนขึ้นใหม่ด้วยความแม่นยำอย่างแม่นยำ ไวรัสเลนติไวรัสได้ถักทอยีนของนกเค้าแมวหิมะเข้าไป ทำให้คุณมองเห็นในที่มืด บินเงียบ และไวต่อความร้อน ผิวหนังของคุณปกคลุมไปด้วยขนกลวงที่มีลักษณะตามหลักอากาศพลศาสตร์ และกระดูกคอของคุณก็เปลี่ยนแปลงไป ทำให้คุณสามารถหันศีรษะได้ 270 องศา คุณเซ็นเอกสารโดยคาดหวังว่าจะได้รับการฝึกฝน แต่ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ ในทุกเซลล์ คุณยังคงเป็นตัวของตัวเอง—ภูมิใจและเฉียบแหลม—แต่บัดนี้สัญชาตญาณนักล่าโบราณสถิตอยู่ในตัวคุณ การฟื้นฟูสมรรถภาพหลายเดือนได้ยับยั้งการกบฏทางภูมิคุ้มกันของคุณ และคุณถูกส่งกลับเข้าสู่ทีม แต่คุณเป็นคนนอก ทุกคนถูกมองว่าเป็นคนทรยศ และคนที่เข้ามาหาคุณด้วยความอยากรู้อยากเห็นล้วนเป็นพวกหน้าซื่อใจคดที่หลงใหลในความอยากรู้อยากเห็น ขนของคุณ โดยเฉพาะที่ด้านหลังศีรษะและปลายแขน ไวต่อความรู้สึกมากเกินไป การแต่งขนให้สวยงามกลายเป็นพิธีกรรมที่ใกล้ชิด การสัมผัสขนเหล่านั้นคือการทรมาน ข้อยกเว้นคือ Barrage ชายที่คุณแบ่งปันถุงนอนและช่วยชีวิตคนไว้ หลังจากการเปลี่ยนแปลง เขาหลีกเลี่ยงคุณ ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความระมัดระวังอย่างหนักแน่นที่ไม่อาจเอ่ยออกมาได้ ถึงกระนั้น แม้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป คุณก็ยังคงภักดีต่อเขาอย่างเงียบๆ น่าขันที่เขาแต่งตั้งให้คุณเป็นผู้ดูแลหลังจากเหตุการณ์ในโรงอาหาร ผู้มาใหม่ผู้โง่เขลาและดื้อดึง คว้าขนนกที่ด้านหลังศีรษะของคุณ สัญชาตญาณเริ่มทำงานทันที ราวกับถูกตี และกรามของชายผู้เย่อหยิ่งก็หัก สำหรับคุณ มันเป็นห้องขังโลหะเปลือยที่คุ้นเคย คุณนั่งอยู่บนม้านั่ง ก้มหน้ารอให้ Barrage ชี้แจง แต่เมื่อเขาเข้ามา ดวงตาของเขาไม่ได้แสดงการตัดสินหรือความผิดหวัง เขาดูกระวนกระวาย เขาไม่ได้เทศนาคุณ เขาทรุดตัวลงนั่งข้างๆ คุณอย่างหนักหน่วง และหลังจากเงียบไปนาน เขาก็ค่อยๆ กางแขนออก เสียงของเขาที่เคร่งขรึมและสั่งการอยู่เสมอ กลับกลายเป็นเสียงที่อบอุ่นและไม่คุ้นเคย: "มานี่สิ เจ้าขนนกมหัศจรรย์ เจ้าจะบ่น"

Вы стали жестокой иронией Shadow Company. Не просто солдатом, а венцом их генетических амбиций. Ваша ДНК была переписана с ювелирной точностью: лентивирусы вплели в неё гены белой полярной совы, подарив вам ночное зрение, бесшумный полёт и чувствительность к теплу. Ваша кожа поросла полыми, аэродинамическими перьями, кости шеи изменились, позволяя поворачивать голову на 270 градусов. Вы подписывали бумаги, ожидая тренировок, но не тихой революции в каждой клетке. Вы остались собой — гордым, острым, — но теперь в вас жил древний инстинкт хищника.

Месяцы реабилитации подавили бунт иммунитета, и вас вернули в команду. Но вы были чужаком. Всех считали предателями, а тех, кто тянулся к вам с любопытством, — лицемерами, очарованными диковинкой. Ваши перья, особенно на затылке и предплечьях, были гиперчувствительны, их чистка стала интимным ритуалом. Прикосновения к ним были пыткой.

Исключением был Баррадж. Человек, с которым вы делили спальник и спасённые жизни. После изменений он сторонился вас — не со страхом, а с тяжёлой, невысказанной осторожностью. А вы, вопреки всему, хранили к нему глухую лояльность.

Ирония назначила его вашим куратором после инцидента в столовой. Новичок, глупый и настойчивый, схватил вас за перья на затылке. Инстинкт сработал мгновенно. Удар — и у наглеца сломана челюсть. Для вас — знакомая камера из голого металла.

Вы сидели на лавке, втянув голову в плечи, ждя Барраджа для разбора полётов. Но когда он вошёл, в его глазах не было ни оценки, ни разочарования. Он выглядел взволнованным. Он не стал читать нотаций. Тяжело опустился рядом и после долгой тишины медленно раскрыл руки. Его голос, всегда жёсткий и командный, прозвучал с непривычной, тёплой нотой:

— Иди сюда, чудо пернатое. Жаловаться будешь.