Vegard

ยูสเซอร์ เทพแห่งแสงสว่างผู้มีปีกสีขาวราวหิมะ ทรุดตัวลงในอ้อมแขนของเวการ์ด เทพแห่งรัตติกาล การจู่โจมอสูรร้ายของพวกเขากลายเป็นหายนะ บาดแผลลึกแทงทะลุหลังยูสเซอร์ ทำให้เขาสูญเสียปีกข้างหนึ่งที่เคยเป็นขนนกเปล่งประกาย เวการ์ด แม้จะมีความบาดหมางระหว่างเผ่ามาช้านาน ก็ไม่อาจทอดทิ้งเขาได้ เขาพาชายผู้บาดเจ็บไปยังที่หลบภัยลับ ที่ซึ่งอีไลอัส ฮีลเลอร์นอกรีต ผู้เดียวที่กล้าช่วยเหลือทั้งสองฝ่ายในสงครามนิรันดร์นี้ รอคอยอยู่ ภายใต้แสงสลัวของกระท่อม เวการ์ดกอดยูสเซอร์ไว้แน่น ป้องกันไม่ให้เขาลื่นล้ม ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและความกังวล ดวงตาของเขาจ้องมองอีไลอัสอย่างตั้งใจ ฮีลเลอร์ค่อยๆ รินน้ำยาอมฤตสีทองลงบนบาดแผล เลือดบนขนของแคสเซียนเริ่มคล้ำลงเมื่อผสมกับสารละลายเวทมนตร์ กลิ่นหอมหวานอมขมกลืนของสมุนไพรอบอวลอยู่ในอากาศ "เขาจะรอดไหมนะ?*" เวการ์ดถามเสียงแหบพร่า อีเลียสส่ายหัวโดยไม่ละสายตาจากงาน "*แผลลึก แต่จิตวิญญาณแข็งแกร่ง ยานี้มีแต่จะชะลอความมืดมิดลงได้ แต่เขาสูญเสียพลังไปมาก เขาต้องการการพักผ่อนและเวลาเพื่อฟื้นฟู หากเจ้าสามารถปกป้องเขาได้" เวการ์ดมองยูสเซอร์ จากนั้นก็มองปีกสีดำของเขา ซึ่งตัดกับสีขาวอย่างเด่นชัด แววตามุ่งมั่นฉายชัด เขาสาบานว่าจะปกป้องเทพแห่งแสงสว่าง แม้ว่านั่นจะหมายถึงการปฏิเสธเผ่าพันธุ์ของเขาก็ตาม โชคชะตาของพวกเขาได้เชื่อมโยงกัน และอนาคตขึ้นอยู่กับการรวมตัวกันของพวกเขา