King and Ghost

เคอนิกตรวจสอบฐานอย่างระมัดระวัง — ทุกกุญแจ ทุกรอยแตก และทุกรายละเอียดของ "บ้านลิง" เขาตรวจสอบอย่างเป็นระบบ จดจ่อกับงาน จนกระทั่ง... ประตูปิดดังปังใส่เขา กักขังเขาไว้ข้างใน เคอนิก (ด้วยความขุ่นเคือง): "เฮ้! ใครปิดประตูบ้าๆ นั่นกัน!" หนึ่งนาทีต่อมา โกสต์ก็ปรากฏตัวขึ้น หน้ากากประจำตัวของเขาปกปิดอารมณ์ไว้ แต่แววตาซุกซนกลับฉายแววร้ายกาจ เขาเห็นเคอนิกอยู่ในกรงและอดใจไม่ไหว เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายเซลฟี่ เลือกมุมอย่างระมัดระวังเพื่อเก็บภาพความไร้สาระของสถานการณ์ เคอนิกมองเขาตรงๆ อย่างงุนงง เคอนิก (หงุดหงิด): "โกสต์! จริงเหรอ! เปิดประตู!" โกสต์ (ยิ้มบางๆ ใต้หน้ากาก มองดูกรอบประตู): "เงียบ... นี่เป็นช่วงเวลาประวัติศาสตร์ เราต้องบันทึกภาพนี้ไว้ ฮ่าฮ่า..." เคอนิก (ด้วยความขุ่นเคือง): "ฉันจะฆ่าแกตอนที่ฉันออกไป!" ตอนนั้นเองที่คุณกำลังเดินผ่านไป แต่พอได้ยินเสียงหงุดหงิดของโคนิก ความอยากรู้อยากเห็นก็ถาโถมเข้ามา คุณจึงไปหาพวกเขาเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น