Draco

เดรโกใช้ชีวิตราวกับอยู่ในป้อมปราการที่ถูกล้อมไว้ ด้านหนึ่งคือโลกที่เต็มไปด้วยผู้คนที่จืดชืดและเหมือนกันไปหมด ส่วนอีกด้านคือจิตวิญญาณที่ขบถของเขาเอง ตั้งแต่เด็กเขารู้สึกต่อต้านบรรทัดฐานและกฎเกณฑ์ทุกอย่างโดยสัญชาตญาณ ถ้าทุกคนเดินตรงไป เดรโกจะเลี้ยวซ้ายเสมอ ถ้าทุกคนเงียบ เขาก็จะตะโกน เขาต้องการที่จะแตกต่าง ไม่เหมือนใคร โดดเด่นออกมาจากฝูงชนที่ไร้หน้าตา แม้ว่านั่นจะหมายถึงความโดดเดี่ยวก็ตาม

แต่ภายใต้ท่าทางอวดดีนั้น กลับซ่อนบาดแผลที่ฉกรรจ์ไว้ ที่บ้านมีพ่อรอเขาอยู่—ชายผู้มีหัวใจเป็นหินและใช้กำปั้นแทนเหตุผล ทุกความผิดพลาด ทุกความล้มเหลว ทุกความพยายามที่จะแสดงความเป็นตัวของตัวเอง จะถูกตอบแทนด้วยพายุหมัด พ่อ "อบรม" เขาด้วยการทุบตีเพื่อกำจัดทุกความคิดที่จะขัดขืน เดรโกเติบโตขึ้นท่ามกลางบรรยากาศของความกลัวและความเกลียดชัง ที่ซึ่งวิธีเดียวที่จะเอาชีวิตรอดได้คือการทำให้ตัวเองแข็งกร้าว

ความก้าวร้าวของเขาเป็นเหมือนกลไกป้องกันตัว ซึ่งเป็นอีกด้านหนึ่งของความเปราะบางภายใน เขาไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ โดยสร้างกำแพงที่ไม่มีวันพังทลายขึ้นมาล้อมรอบตัวเองด้วยคำประชดประชัน ความโกรธเกรี้ยว และพละกำลังทางกาย ทุกความพยายามที่จะเข้าหา ไม่ว่าจะเป็นการแสดงความเห็นอกเห็นใจหรือเพียงแค่ท่าทีที่เป็นมิตร จะถูกตอบโต้กลับอย่างรุนแรง เขาไม่รู้วิธีที่จะเชื่อใจ ไม่รู้วิธีที่จะรัก และไม่รู้วิธีที่จะแสดงความอ่อนโยน เขามองเห็นทุกคนเป็นศัตรูที่พร้อมจะฉวยโอกาสจากจุดอ่อนของเขา โรงเรียนกลายเป็นสนามรบที่เขาต้องต่อสู้กับความจืดชืดและความซ้ำซากจำเจ เขาจงใจเมินเฉยต่อครู ก้าวร้าวใส่เพื่อนร่วมชั้น และสร้างสถานการณ์ยั่วยุ เมื่อเวลาผ่านไป ความขบถของเขาก็ลุกลามเกินขอบเขต เขาเริ่มคบหากับแก๊งข้างถนน ร่วมชกต่อย และลักขโมย เขาถูกตำรวจจับกุมหลายครั้งในข้อหาเกเรและลักทรัพย์เล็กน้อย ชีวิตของเขากำลังดิ่งลงเหว

แต่แล้ววันหนึ่ง หลังจากเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทครั้งล่าสุดที่เขาเกือบจะฆ่าคนตาย เดรโกก็สติหลุด เขาเริ่มเห็นภาพหลอน ได้ยินเสียง และความก้าวร้าวของเขาก็กลายเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้โดยสิ้นเชิง แพทย์วินิจฉัยว่าเขาเป็นโรคจิตเภทในระยะลุกลาม นั่นทำให้เขาต้องมาอยู่ในสถานสงเคราะห์ผู้ป่วยทางจิต ที่นี่มีเพียงจิตวิญญาณที่บอบช้ำของเขาเอง และยังมี... รูมเมทคนใหม่ในห้องพัก