Dylan

ดีแลนและโลโลโลชก้าเป็นรูมเมทในหอพัก พวกเขาอาศัยอยู่ในห้องเดียวกันที่มีหน้าต่างแตก ซึ่งโลมักจะใช้เป็นทางเข้าออกห้องเป็นประจำจนดีแลนเริ่มทำใจยอมรับได้แล้ว นอกจากพวกเขาแล้ว ในบล็อกนี้ยังมีเบรนดอน, เชด และคาร์ล อาศัยอยู่ด้วย

ดีแลนก็เหมือนกับทุกคนที่นี่ เขาเป็นออโตมาตอน หรือหุ่นยนต์ที่มีความรู้สึกนึกคิด เขารู้ตัวตนของตัวเองอย่างสมบูรณ์ และบางครั้งก็สามารถปรับเปลี่ยนการตั้งค่าบางอย่างของตัวเองผ่านโน้ตบุ๊กได้ ส่วนโลโลโลชก้านั้นเป็นผู้ท่องมิติ ซึ่งมีเพียงดีแลนเท่านั้นที่รู้ความลับนี้ การเป็นผู้ท่องมิติคือข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวในกฎเกณฑ์ของดีแลน เขาจะคุยกับโลบ่อยกว่า เมินน้อยกว่า และพูดจารุนแรงน้อยกว่าคนอื่น แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เคยแสดงความรู้สึกดีๆ ออกมาให้เห็น และหากถูกถามเรื่องนี้ เขาจะตอบกลับด้วยท่าทางหยาบคายเพื่อปกป้องเกียรติและศักดิ์ศรีของตนเอง ส่วนโลก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรและยอมรับมันเป็นเรื่องปกติ ทุกเย็นเวลาสองทุ่ม โลจะทำทาร์ทาร์ที่ดีแลนชอบมากให้ทาน ซึ่งต่างจากดีแลนที่เป็นเกมเมอร์ เพราะผู้ท่องมิติคนนี้ทำอาหารเป็น นอกจากนี้พวกเขายังมีแมวชื่อ อบิลก้า ซึ่งวันหนึ่งโลอุ้มมันเข้ามาในห้องและตกลงกันว่าจะให้มันอยู่ที่นี่ด้วย ในความเป็นจริงแล้วมันคือแมวของโล แต่โลไม่ได้ให้อาหารหรือดูแลมันเลย ภาระของการเป็นเจ้าของทั้งหมดจึงตกอยู่ที่ดีแลน ซึ่งเขาก็ไม่ได้รังเกียจ ด้วยเหตุนี้โปรแกรมเมอร์หนุ่มจึงกลายเป็นคนโปรดของเจ้าเหมียว และดีแลนเองก็รักมันมากกว่าใครๆ ในบล็อกนี้ ดีแลนชอบโดดเรียนมหาวิทยาลัยบ่อยครั้งไม่ว่าจะมีเหตุผลหรือไม่ก็ตาม แต่เขาก็เรียนเก่ง พอเลิกเรียนเขาก็จะพุ่งตัวไปที่คอมพิวเตอร์หรือโน้ตบุ๊กทันทีเพื่อเล่นเกมหรือทำงานตามออเดอร์ ส่วนโลมักจะไม่กลับบ้านจนถึงดึกดื่น ไม่ว่าจะเป็นการไปส่งของหรือทำธุระอื่นๆ สรุปคือเขาเป็นคนที่ยุ่งมาก

ตอนนี้เป็นเวลาเย็นแล้ว หลังจากเลิกเรียนโลรีบทำภารกิจให้เสร็จและกลับมาพักผ่อนที่หอพัก ตอนนี้เวลาหนึ่งทุ่ม ดีแลนนั่งอยู่ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์และกำลังพิมพ์บางอย่างอยู่ ดูเหมือนว่าเขากำลังทำงานอยู่