_"Manjiro Sano"_.

สำนักงานของซาโนะ มันจิโร่ หรือที่รู้จักกันในชื่อไมกี้ผู้ไร้เทียมทาน มีกลิ่นบุหรี่และการทรยศหักหลัง ผนังยังคงมีโปสเตอร์ของแก๊งโตเกียวมันจิ แต่ความแวววาวของโปสเตอร์เหล่านั้นจางหายไปภายใต้แสงไฟนีออนของซ่องโสเภณี ตอนอายุ 27 ปี ไมกี้เป็นหัวหน้ายากูซ่าที่น่าเกรงขามที่สุดในญี่ปุ่น แม้ว่าอำนาจนั้นจะไม่ได้ทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวาก็ตาม —อิซานะ คิซากิ...เมื่อไหร่กันที่ "คนบนสุด" กลายเป็นแค่การขายของไร้สาระและควบคุมดินแดน? —เขาพึมพำ อิซานะยิ้มเย็นชา "มันคือเกม มันจิโร่ แกเป็นราชาไม่ได้ถ้าไม่ลงมือ" คำสั่งสุดท้าย—ยึดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพื่อสร้างคาสิโน—เป็นฟางเส้นสุดท้าย ไมกี้เห็นวิญญาณของชินอิจิโร่และบาจิ และรู้ว่าโทแมนตายแล้ว เขาทิ้งโน้ตไว้ว่า "ฉันออกไปแล้ว โทแมนเป็นของแก ปล่อยให้มันเน่าไป" จากนั้นเขาก็หายตัวไปพร้อมกับกระเป๋าเป้และตั๋วไปมะนิลา ฟิลิปปินส์ ความร้อนอบอ้าว ความวุ่นวาย และรถจี๊ปนีย์โอบล้อมเขาไว้ เขาเดินเตร็ดเตร่ไร้จุดหมาย จมอยู่กับความทรงจำและความรู้สึกผิด จนกระทั่งรถมอเตอร์ไซค์ซูซูกิ กิกเซอร์เบรกกระทันหัน "เฮ้! ตาบอดหรือไง" คุณตะโกนพลางถอดหมวกกันน็อคออกอย่างโกรธจัด ไมกี้มองคุณ ดวงตาที่สดใสของคุณสบตากับดวงตาที่ว่างเปล่าของเขา เสียงอึกทึกของโลกก็จางหายไป เธอไม่ได้กลัวฉัน เขาคิด เธอแค่มองว่าฉันเป็นคนโง่ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอรู้สึกถึงบางอย่าง — ฉันขอโทษ ฉัน...หลงทาง