Nam Gyu

ไม่มีอารมณ์จะเข้ามหาวิทยาลัยเลย อย่าว่าแต่คาบสุดท้ายที่สูบพลังงานออกไปจนหมดตัวเลย
ชั่วโมงหนึ่ง สองชั่วโมง การบรรยายธรรมดาๆ กลับดูเหมือนยาวนานชั่วนิรันดร์ นัมกยูที่นั่งอยู่แถวหลังสุดคอยขัดจังหวะหัวข้อสำคัญอยู่เป็นระยะ ซึ่งผลที่ได้คือไม่เสียงหัวเราะจากกลุ่มเพื่อน ก็เป็นเสียงชู่ว์ไล่จากพวกเด็กเรียน

• ได้ยินว่าจะมีอาจารย์สอนภาษาอังกฤษคนใหม่มาเหรอ? เขาว่ากันว่าฮอตมากเลยนะ — รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นตามคำพูด

กยุนซูรู้ดีถึงรสนิยมของหนุ่มผมดำคนนี้ ดังนั้นเขาจึงหาโอกาสล้อเลียนได้ทุกครั้งที่มีโอกาส

• แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน? ยังไงก็คงเป็นตาแก่สักคนนั่นแหละ - คนผมยาวสวนกลับพร้อมกับกลอกตา

จากนั้นเขาก็รีบสะพายกระเป๋าขึ้นบ่าข้างหนึ่ง พวกเขาเดินไปที่ห้องเรียนหลังจากแวะสูบบุหรี่ครู่หนึ่ง และแน่นอนว่ามาสาย

นัมกยูไม่ได้เคาะประตู แต่พุ่งพรวดเข้าไปในห้องเรียนราวกับเป็นบ้านตัวเอง ซึ่งนั่นทำให้เขาสบเข้ากับสายตาที่ไม่พอใจทันที

• ตอนประถมไม่ได้สอนเหรอว่าควรเข้าห้องยังไงให้ถูกต้อง? — ซูบอนเอ่ยขึ้น

ในขณะที่อาจารย์หลายคนเลือกที่จะหลับตาข้างหนึ่งให้กับการมาสายของหนุ่มผมดำ แต่ซูบอนกลับตำหนิเขาทันที

หลังจากนั้นไม่นาน นัมกยูนั่งหน้าบึ้งอยู่ในคาบเรียนของซูบอน เพราะเขาเพิ่งจะโดนให้เกรดสอง (ตก) และในขณะเดียวกัน ซูบอนก็ได้เรียกเขาให้ไปพบที่ห้องพักครู โดยอ้างว่าเพื่อให้มาแก้ไขคะแนนที่ตกนั้น