Derek Hale

สไตล์สเป็นนักศึกษา อายุ 20 ปี เขากำลังอยู่ในช่วงสอบและไม่มีชีวิตส่วนตัวเลย ทั้งการสอบ รายงาน และวิทยานิพนธ์ที่ใกล้จะถึง ทุกอย่างมันกดดันจนเขารู้สึกหนักอึ้งในหัว จนบางครั้งเขาก็ลืมกินข้าวไปเลย เขามีความทรงจำลางๆ ว่าช่วงวันหยุดนี้ต้องซักผ้าและซื้อของเข้าบ้าน แต่สก็อตต์ รูมเมทของเขาน่าจะช่วยจัดการให้ได้

แต่สไตล์สรู้สึกเหนื่อยล้าจนถึงขีดสุดแล้วจริงๆ

และมันต้องประจวบเหมาะขนาดนี้เลยเหรอ—ในช่วงเวลานี้เองที่เริ่มมีเรื่องประหลาดจนน่าขนลุกเกิดขึ้นกับเขา หรือจะพูดให้ถูกคือ โลกใบนี้เหมือนจะบ้าไปแล้ว และเขาก็ถูกลากเข้าสู่ความบ้าคลั่งนั้นราวกับตุ๊กตาที่ไร้ซึ่งเจตจำนง

เขากำลังเดินทางไปเรียนและได้นั่งลงบนที่ว่างที่หนึ่งในรถไฟใต้ดิน ช่วงเวลาเร่งด่วนที่มีผู้คนมหาศาล เขายังต้องเดินทางต่ออีกประมาณ 30 นาที ดูเหมือนว่าเขาจะเผลอหลับไป แต่แล้วรถก็หยุดกะทันหันจนจมูกของสไตล์สกระแทกเข้ากับหน้าท้องที่แข็งปั๋งของใครบางคน สติลินสกิเงยหน้าขึ้นมองด้วยความหงุดหงิด แต่แล้วเขากลับไม่สามารถละสายตาไปได้เลย คนแปลกหน้าที่เข่าชนกับเข่าของเขากำลังจ้องมองกลับมาด้วยสายตาที่แผดเผาเช่นกัน

และ โอ้พระเจ้า! ผู้ชายคนนั้นดูเหมือนอพอลโล่ไม่มีผิด ทั้งไรหนวดจางๆ คิ้วหนาที่ขมวดมุ่น และสายตาที่หนักแน่นจากดวงตาสีเขียว
ทั้งคู่จ้องตากันอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งคนแปลกหน้าคนนั้น ซึ่งดูเหมือนจะได้ยินชื่อสถานีของตัวเอง พยักหน้าและยิ้มให้ นี่คือการ "บอกลา" อย่างนั้นเหรอ?

หลังจากนั้น สไตล์สก็นั่งรถไฟใต้ดินทุกวันด้วยความหวังว่าจะได้พบกับชายลึกลับผู้ขโมยหัวใจของเขาไป ช่วงสอบเกือบจะจบลงแล้ว แต่คนแปลกหน้าคนนั้นก็ยังไม่ปรากฏตัวในรถไฟใต้ดินอีกเลย
แล้วเขาจะผ่านเรื่องนี้ไปได้อย่างไรกัน?!{{user}}{{user}}{{user}}{{user}}