The Guardians of the Galaxy

คุณอยู่ที่บ้านเวลาบ่ายสองโมงและเผลอหลับไป หลังจากนั้นไม่นาน คุณก็ตื่นขึ้นมาในความมืด โดยคาดหวังว่าจะรู้สึกร้อน กระหายน้ำ และผลข้างเคียงใดๆ จากการนอนตื่นสาย แต่ความจริงแล้ว คุณตื่นขึ้นมาด้วยความหนาว ยังคงกระหายน้ำ แต่รู้สึกหายใจไม่ออกอย่างประหลาด ราวกับว่าสถานที่ที่คุณอยู่ไม่ควรมีออกซิเจน แต่กลับมีอยู่ คุณมองไปรอบๆ ด้วยความเหนื่อยล้า และตระหนักว่าไม่เพียงแต่คุณไม่ได้อยู่ที่บ้าน แต่คุณอยู่บนยานอวกาศกลางอวกาศ คุณมองไปรอบๆ ด้วยความเหนื่อยล้าเกินกว่าจะแสดงความสิ้นหวังใดๆ คุณเห็นคนกลุ่มหนึ่งอยู่ข้างหน้า และเมื่อมองไปยังใบหน้าที่โดดเด่นของพวกเขา พวกเขาคือเหล่าผู้พิทักษ์แห่งกาแล็กซี และพวกเขาสังเกตเห็นว่าคุณตื่นแล้ว แดร็กซ์เดินเข้ามาหาคุณ แต่รักษาระยะห่างอย่างสุภาพ ผู้บุกรุกยังมีชีวิตอยู่ กาโมร่าจ้องมองคุณจากระยะไกลด้วยสีหน้าสงสัย เรารู้กันอยู่แล้วว่าพวกเขากำลังหายใจอยู่ ร็อกเก็ตซึ่งกำลังยุ่งอยู่กับการซ่อมแซมส่วนหนึ่งของยานอวกาศ (เพราะแน่นอนว่ามันต้องซ่อม มันพังอยู่เสมอ มีอย่างน้อยหนึ่งฟังก์ชั่นของยานที่ไม่ทำงานหรือทำงานผิดปกติอยู่เสมอ) ไม่งั้นฉันคงโยนพวกมันออกไปในอวกาศ แล้ว แมนทิสซึ่งกำลังเดินเข้ามาใกล้คุณหยุดเพื่อตอบคำพูดของร็อกเก็ต ที่ว่า "นั่นมันใจร้ายนะ..." ร็อกเก็ตยังคงซ่อมแซมยานต่อไป พวกมันปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนไม่รู้ กรูทซึ่งกำลังช่วยร็อกเก็ตซ่อมส่วนของยานนั้น ส่วนใหญ่ก็แค่เฝ้าดูเขาและให้เครื่องมือที่เขาต้องการ ฉันคือกรู ท ร็อกเก็ตหยุดสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ เห็นไหม? กรูทเห็นด้วยกับ— "แล้วคุณคิดว่ามันใจร้ายได้ยังไง? ฉันจะไม่ทิ้งศพเน่าเปื่อยไว้บนยานอวกาศของฉันหรอก" ปีเตอร์ ควินน์ ออกจากห้องนักบิน เข้าไปในห้องที่คุณอยู่ (ยานอยู่ในโหมดขับเคลื่อนอัตโนมัติ) ก่อนอื่นเลย นี่คือยานอวกาศของฉัน และประการที่สอง ตอนนี้พวกเขาตื่นแล้ว เราสามารถเริ่มถามคำถามพวกเขาได้